Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011

Εσωτερική διαμάχη στους δικαστές για την αποχή από τα καθήκοντά τους - Η πρόεδρος του Αρείου Πάγου κυρία Ρένα Ασημακοπούλου μίλησε για συνταγματική απαγόρευση

Ένταση επικρατεί στους κόλπους της Ποινικής και Πολιτικής Δικαιοσύνης μετά την ανακοίνωση της προέδρου του Αρείου Πάγου, κυρίας Ρένας Ασημακοπούλου, προς όλους τους προϊσταμένους των δικαστηρίων της χώρας στην οποία υπογραμμίζει ότι στους δικαστές απαγορεύεται ρητώς από το Σύνταγμα κάθε απεργιακής μορφής αποχή και ότι η συμμετοχή δικαστών σε απεργιακές κινητοποιήσεις συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα.

Υπενθυμίζεται ότι κατά την τελευταία πρόσφατη Γενική Συνέλευση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (18.10.2011), αποφασίστηκε τα δικαστήρια να διακόπτουν καθημερινά τις συνεδριάσεις τους από τις 12 μ. έως τις 3 μ.μ.

Συγκεκριμένα, στην ανακοίνωσή της η πρόεδρος του Αρείου Πάγου αναφέρει: «Επιθυμούμε να επιστήσουμε την προσοχή των δικαστικών λειτουργών που, όπως επίσημα πληροφορούμαστε, απέχουν των υπηρεσιακών τους καθηκόντων με βάση σχετική απόφαση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, αφ' ενός μεν ότι καμία απόφαση Συλλογικού οργάνου δεν αποτελεί κατά το νομικό μας σύστημα πηγή δικαίου, αφ' ετέρου δε ότι κάθε απεργιακής φύσεως αποχή από την εκτέλεση δικαστικών έργων ρητώς απαγορεύεται από τον καταστατικό χάρτη της χώρας μας και τον κανονισμό των δικαστηρίων. Συνιστά δε καθ' εαυτήν πειθαρχικό παράπτωμα. Σχετικές είναι οι υπ' αριθμ. 8/2002 και 4/1987 αποφάσεις της Διοικητικής Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, αντίγραφο των οποίων και σας αποστέλλουμε».
Αντιδράσεις προκλήθηκαν και από την ενέργεια της κ. Ασημακοπούλου να ζητήσει από τους αρεοπαγίτες-επιθεωρητές να αποστείλουν κατάλογο των δικαστών οι οποίοι συμμετέχουν στις διακοπές των δικαστικών συνεδριάσεων.

Υπενθυμίζεται ότι η Ένωση Διοικητικών Δικαστών έχει αποφασίσει (18.10.2011) την πραγματοποίηση μερικής διακοπής των συνεδριάσεων των Διοικητικών Δικαστηρίων σε καθημερινή βάση από τις 12 μ. έως τις 3 μ.μ..

Αντίθετα, η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Συμβουλίου Επικρατείας και η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Ελεγκτικού Συνεδρίου δεν συνταυτίστηκαν με την απόφαση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων για τρίωρη διακοπή των συνεδριάσεων.

Πρόστιμα σε τράπεζες που έβαζαν «χέρι» σε μισθούς και συντάξεις

Πρόστιμα συνολικού ύψους 260.000 ευρώ επιβλήθηκαν από τη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, κατ' εφαρμογή της νομοθεσίας για την «προστασία των καταναλωτών», στις τράπεζες Αγροτική, Eurobank και Πειραιώς διότι προέβαιναν σε μονομερείς αναλήψεις από τους λογαριασμούς μισθοδοσίας του τελευταίου μισθού ή σύνταξης που κατατίθετο σε αυτούς.

Ο υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Ι. Κουτσούκος δήλωσε ότι: «Στην κρίσιμη οικονομική συγκυρία που διανύουμε είναι θεμελιώδης υποχρέωση της Πολιτείας να θωρακίσει και να διαφυλάξει την πρόσβαση των εργαζομένων και των συνταξιούχων στο μισθό και τη σύνταξή τους. Παράλληλα, η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή προβαίνει σε όλες τις ενέργειες ώστε να αντιμετωπισθεί κάθε αθέμιτη χρέωση, ιδίως μάλιστα όταν αυτή συνδέεται με τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζει ο πολίτης εξαιτίας της οικονομικής κρίσης».

Ειδικότερα, επιβλήθηκαν πρόστιμο ύψους 100.000 ευρώ στην Eurobank Ergasias, πρόστιμο 100.000 ευρώ στην Τράπεζα Πειραιώς και πρόστιμο 60.000 ευρώ στην Αγροτική Τράπεζα. Τις σχετικές αποφάσεις επιβολής προστίμου υπογράφει ο γενικός γραμματέας Καταναλωτή Δ. Σπυράκος.

Σύμφωνη γνώμη για την επιβολή κυρώσεων διατύπωσε για τις παραπάνω περιπτώσεις και η Τράπεζα της Ελλάδος.

Οι συγκεκριμένες τράπεζες προέβαιναν στην μονομερή ανάληψη (μέρους ή όλου) του μισθού ή της σύνταξης για τον συμψηφισμό απαιτήσεών τους που διατηρούσαν προς τους κατόχους των λογαριασμών με βάση σχετικούς γενικούς όρους («ψιλά γράμματα») που εμπεριέχονταν στις δανειακές συμβάσεις. 
Ωστόσο, η νομοθεσία ορίζει ως ακατάσχετο και προστατεύει το ποσό του μισθού ή της σύνταξης που κατατίθεται σε λογαριασμό μισθοδοσίας μέχρι το ύψος του ενός μισθού ή σύνταξης (άρθρο 982 παρ. 3 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας), ενώ δεν επιτρέπει - ούτε με συμφωνία - τον συμψηφισμό ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων με ακατάσχετες απαιτήσεις (άρθρα 451, 464 Αστικού Κώδικα). Τούτο προκειμένου να προστατεύεται ένα ελάχιστο εισόδημα, το οποίο είναι απαραίτητο για την κάλυψη των βιοτικών αναγκών του οφειλέτη. 
Κατά συνέπεια οι όροι που προβλέπουν τον συμψηφισμό των απαιτήσεων των τραπεζών με το ποσό του τελευταίου μισθού ή σύνταξης που κατατέθηκε στον τραπεζικό λογαριασμό είναι παράνομοι και καταχρηστικοί και οι τράπεζες που έκαναν χρήση αυτών ζημιώσανε παρανόμως τους καταναλωτές. Για τους ίδιους λόγους απαγορεύεται και η ανέκκλητη εξουσιοδότηση για την ανάληψη από το λογαριασμό μισθοδοσίας (όλου ή μέρους) του τελευταίου μισθού ή σύνταξης για την εξόφληση δόσεων δανείου προς τα πιστωτικά ιδρύματα (περίπτωση Αγροτικής Τράπεζας). 
Ο νόμος προβλέπει εξαίρεση από τον κανόνα αυτόν για το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, μόνο όμως για στεγαστικά δάνεια και μέσα σε ορισμένα όρια.

Υπενθυμίζεται ότι, η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή έχει κινήσει τη διαδικασία για την εφαρμογή της νομοθεσίας για την προστασία των καταναλωτών και για τα λεγόμενα «έξοδα καθυστέρησης» που επιβάλλουν ορισμένα πιστωτικά ιδρύματα, πέραν των τόκων υπερημερίας, σε περίπτωση καθυστέρησης στην καταβολή της μηνιαίας δόσης. Οι όροι που προβλέπουν τα εν λόγω έξοδα ελέγχονται ως καταχρηστικοί και παράνομοι. 
Μετά την κλήση για την κατάθεση σχετικού υπομνήματος μία τράπεζα ανέστειλε την ενεργοποίηση των ιδιαίτερα μάλιστα υψηλών χρεώσεων που είχε προαναγγείλει για την περίπτωση αυτή, δίχως ωστόσο να έχει προβεί μέχρι σήμερα και σε απόσυρση του όρου συναλλαγών που προβλέπει την επιβολή εξόδων καθυστέρησης. Ωστόσο, στο πλαίσιο της διαδικασίας που ακολουθήθηκε η Τράπεζα της Ελλάδος διατύπωσε τη γνώμη ότι οι εν λόγω χρεώσεις παραβιάζουν πρωτίστως τη Πράξη του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος για το ανώτατο όριο του επιτοκίου υπερημερίας και ως εκ τούτου προέχει η εξέταση της εφαρμογής των προβλεπομένων κυρώσεων από τα αρμόδια όργανα της Τράπεζας της Ελλάδος. Η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή αναμένει, ως εκ τούτου, την ολοκλήρωση της σχετικής διαδικασίας από την Τράπεζα της Ελλάδος.

Πηγή: ΑΠΕ

Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών ζητά να κηρυχθεί αντισυνταγματική η ρύθμιση για το τέλος ακινήτων στους λογαριασμούς της ΔΕΗ.

Προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας με δικάσιμο 4.11.2011 κατέθεσε ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών (Δ.Σ.Α.) ζητώντας να κηρυχθεί αντισυνταγματική η ρύθμιση για το τέλος ακινήτων στους λογαριασμούς της ΔΕΗ .

Σύμφωνα με τον ΔΣΑ, ο προορισμός των εσόδων, που θα εισπραχθούν από την επιβολή του, εντοπίζεται στην εξυπηρέτηση δημοσιονομικών στόχων, μη άμεσα συναρτωμένων με την παροχή κάποιας ειδικής ωφελείας στους ιδιοκτήτες των ακινήτων, με συνέπεια να αποκαλύπτεται ευχερώς ο αληθής χαρακτήρας της εν λόγω δημοσιονομικής επιβαρύνσεως, η οποία συνιστά αναντίρρητα φόρο επί της περιουσίας και όχι «τέλος».

Αναλυτικά το από 24.10.2011 σχετικό δελτίο τύπου του Δ.Σ.Α. :

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, διά του Προέδρου του κ. Γιάννη Δ. Αδαμόπουλου και των Δικηγόρων Αθηνών κ.κ. Αντωνίου Π. Αργυρού και Ευσταθίου Κ. Μπακάλη, προσέφυγε σήμερα, 24 Οκτωβρίου 2011, ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, ζητώντας την ακύρωση του Εκτάκτου Ειδικού Τέλους Ηλεκτροδοτουμένων Δομημένων Επιφανειών (εφ’ εξής «Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.»), που θεσπίζεται με τις διατάξεις του άρθρου 53 του Ν. 4021/2011.
Όσον αφορά στους λόγους ακυρώσεως σχετικά με το Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε, επισημαίνονται συνοπτικώς τα ακόλουθα: 

Ι. Κατ’ αρχάς, καθίσταται σαφές ότι ο προορισμός των εσόδων, που θα εισπραχθούν από την επιβολή του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε, εντοπίζεται στην εξυπηρέτηση δημοσιονομικών στόχων, μη άμεσα συναρτωμένων με την παροχή κάποιας ειδικής ωφελείας στους ιδιοκτήτες των ακινήτων, με συνέπεια να αποκαλύπτεται ευχερώς ο αληθής χαρακτήρας της εν λόγω δημοσιονομικής επιβαρύνσεως, η οποία συνιστά αναντίρρητα φόρο επί της περιουσίας και όχι «τέλος». Ως εκ τούτου, νομίμως και βασίμως τίθεται υπό τη βάσανο των συνταγματικών αρχών και κανόνων, που αναπτύσσονται αναλυτικώς κατωτέρω. 

ΙΙ. Το Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. δεν πρέπει να αξιολογηθεί κατά τρόπο αυτόνομο, αλλά συνδυαστικώς και συνολικώς, ήτοι σε συνάρτηση με τις συνολικές φορολογικές επιβαρύνσεις της ακίνητης περιουσίας, που δημιουργούν υπέρμετρη φορολογική πίεση σε αυτή, απειλούσα την ιδία την ουσία της και καταλήγουσα, ουσιαστικώς, σε σταδιακή δήμευση αυτής. Πολλώ δε μάλλον, αφ’ ης στιγμής η φορολόγηση της κατοχής της ακίνητης περιουσίας δεν πραγματοποιείται αποκλειστικώς στην περίπτωση, που αυτή παράγει εισόδημα, ώστε και η αναλογούσα σε αυτή φορολογική επιβάρυνση να καταβάλλεται ακριβώς από ένα μέρος των εισοδημάτων αυτών, παρά ο νομοθέτης αρκείται, άνευ ετέρου, στην κατοχή αυτής. Περαιτέρω, προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας επέρχεται και διά του εξαναγκασμού του ιδιοκτήτη – φορολογουμένου να προβεί σε εκποίηση της περιουσίας του αυτής, ώστε να καταφέρει να αντεπεξέλθει στην καταβολή των φόρων, που συνδέονται με αυτή, ιδίως σε περίοδο οξυτάτης οικονομικής υφέσεως, που χαρακτηρίζεται από τεραστία έλλειψη ρευστότητας. Κατά τον τρόπο δε αυτό, σημειώνεται παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 17 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α.. 

 ΙΙΙ. Όπως προβλέπεται στη διάταξη του άρθρου 53§2 του Ν. 4021/2011, για τον υπολογισμό του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. λαμβάνεται υπ’ όψιν το εμβαδό της δομημένης επιφανείας, το ύψος της τιμής ζώνης και η παλαιότητα του ακινήτου, όπως αυτά αναγράφονται στο λογαριασμό της Δ.Ε.Η. ή των εναλλακτικών προμηθευτών ηλεκτρικού ρεύματος, με βάση τα οποία υπολογίστηκε κατά τη 17-09-2011 το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας της παρ. 1 του άρθρου 24 του Ν. 2130/1993, καθώς και συντελεστής προσαύξησης αντιστρόφως ανάλογος προς την παλαιότητα του ακινήτου και συντελεστής προσδιορισμού του τέλους σε ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο σύμφωνα με τους πίνακες, που παρατίθενται στην ως άνω διάταξη. Κατά συνέπεια, η φορολογική βάση του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. δεν καθορίζεται ευθέως από τον Νόμο, αλλά κατά παραπομπή στη μέθοδο υπολογισμού, την οποία χρησιμοποιεί η Δ.Ε.Η. και, κατ’ επέκταση, οι εναλλακτικοί προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος για το Τ.Α.Π. Το δε γεγονός αυτό συνιστά κατ’ εξουσιοδότηση προσδιορισμό ενός ουσιώδους στοιχείου του φόρου και, μάλιστα, ούτε καν από την κανονιστικώς δρώσα διοίκηση, αλλά από νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, με αποτέλεσμα να παραβιάζονται οι συνταγματικές διατάξεις του άρθρου 78§§1,4.

IV. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 53§§8-11 του Ν. 4021/2011, τόσο η βεβαίωση, όσο και η είσπραξη του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. ανατίθεται στη Δ.Ε.Η. και στους λοιπούς εναλλακτικούς προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος. Μάλιστα, ρητώς χορηγείται στα ανωτέρω πρόσωπα το δικαίωμα, σε περίπτωση μη καταβολής του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., να προβούν σε διακοπή της παροχής του ηλεκτρικού ρεύματος. Κατά τον τρόπο, όμως, αυτό μια κατ’ εξοχήν έκφανση της δημοσίας εξουσίας και της κρατικής κυριαρχίας, όπως είναι η βεβαίωση και είσπραξη ενός φόρου επί του κεφαλαίου, ανατίθεται σε ιδιωτικές ανώνυμες εταιρείες, που ουδόλως συνιστούν, ασφαλώς, όργανα της εκτελεστικής εξουσίας, κατά πρόδηλη παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 26§2 και 1§3 του Συντάγματος, συνδυαστικώς ερμηνευομένων. 

V. Επιπλέον, το Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. επιβάλλεται αδιακρίτως σε όλους τους ιδιοκτήτες «δομημένων επιφανειών», χωρίς να συνεκτιμά περαιτέρω ουσιώδεις παράγοντες, που προσδιορίζουν την αληθινή φοροδοτική τους ικανότητα. Ειδικότερα, κατ’ αρχάς, δεν λαμβάνει καθ’ όλου υπ’ όψιν την παραγωγή ή όχι εισοδήματος από την ακίνητη αυτή ιδιοκτησία και, περαιτέρω, το ύψος του εισοδήματος αυτού. Περαιτέρω, για τη διάγνωση της πραγματικής φοροδοτικής ικανότητας του ιδιοκτήτη δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν ούτε το εν γένει αποκτώμενο εξ αυτού εισόδημα, ώστε να εξακριβώνεται η πραγματική δυνατότητά του να καταβάλει τον φόρο, που αντιστοιχεί στην ακίνητη περιουσία του, αλλά και συνολικώς τους φόρους που του αναλογούν. Επιπροσθέτως, για τον υπολογισμό του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. λαμβάνονται υπ’ όψιν μόνο η επιφάνεια του ακινήτου, η τιμή ζώνης αυτού (η οποία, μάλιστα, καθορίζεται με κατ’ εξουσιοδότηση του Νόμου εκδοθείσες Υ.Α.) και η παλαιότητα αυτού. Αντιθέτως, δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν άλλοι ουσιώδεις προσδιοριστικοί παράγοντες, όπως ο συντελεστής ορόφου ή ο συντελεστής εμπορικότητας, οι οποίοι, βεβαίως, διαφοροποιούν την αξία των ακινήτων, γι’ αυτό και λαμβάνονται υπ’ όψιν και στο σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας των ακινήτων (άρθρο 41 Ν. 1249/1982). Εκ των ανωτέρω διαπιστώνεται η παραβίαση των διατάξεων του άρθρου 4§§1,5 του Συντάγματος. Τέλος, το Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. αποτελεί τη δεύτερη φορολογική επιβάρυνση της κατοχής της ακίνητης περιουσίας μέσα στο ίδιο οικονομικό έτος (2011), καθώς, όσοι έχουν ακίνητη περιουσία άνω των διακοσίων χιλιάδων (200.000) Ευρώ επιβαρύνονται και με τον Φ.Α.Π. (άρθρα 27 επ. Ν. 3842/2010), με συνέπεια να σημειώνεται παραβίαση και της αρχής της απαγορεύσεως της διπλής φορολογίας, ήτοι της απαγορεύσεως εκ νέου φορολογήσεως της ιδίας φορολογητέας ύλης για την ιδία αιτία. 

VI. Στη διάταξη του άρθρου 53§11 του Ν. 4021/2011 προβλέπεται ως επιπρόσθετη «κύρωση» για την περίπτωση, στην οποία ο φορολογούμενος δεν προβαίνει σε καταβολή του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., η διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος στο ακίνητο, στο οποίο αφορά ο φόρος. Επαπειλείται, δηλαδή - χωρίς, μάλιστα, να προβλέπεται τούτο στον Κ.Ε.Δ.Ε., υπό τη μορφή αναγκαστικού μέτρου εισπράξεως – η διακοπή της παροχής ενός κοινωνικού αγαθού, προκειμένου να επιτευχθεί ο εξαναγκασμός του φορολογουμένου να συμμορφωθεί προς την υποχρέωση καταβολής του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. Πρόκειται, δε, αναντίρρητα, για μια μορφή ψυχολογικής βίας, η οποία προσλαμβάνει μείζονες διαστάσεις απαξίας όταν απευθύνεται σε πρόσωπα οικονομικώς εξαθλιωμένα ή αντιμετωπίζοντα άλλους αντικειμενικούς λόγους αδυναμίας καταβολής (π.χ. ασθενείς). Έτσι, διά του «μηχανισμού» της διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος στους αδυνατούντες να καταβάλουν την προδήλως αντισυνταγματική και επαχθεστάτη αυτή φορολογική επιβάρυνση προσβάλλεται ευθέως η ιδία η αξία του ανθρώπου, καθώς τίθεται προ του κινδύνου να στερηθεί ένα ζωτικό αγαθό, απαραίτητο για τη διαβίωσή του. Έτσι, όμως, υποβιβάζεται το επίπεδό του κάτω των ορίων του στοιχειωδώς ανεκτού και τίθεται σε κίνδυνο ακόμη και η υγεία, αλλά και η ιδία η επιβίωση αυτού. Ουδείς λόγος για διατήρηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μπορεί να γίνει στην περίπτωση αυτή, με αποτέλεσμα να θίγεται ουσιωδώς ο ίδιος ο πυρήνας της διατάξεως του άρθρου 2§1 του Συντάγματος.

VII. Περαιτέρω, διά των διατάξεων του άρθρου 53 του Ν. 4021/2011 επιφέρεται συνταγματικώς ανεπίτρεπτη επέμβαση της Πολιτείας στον συμβατικό δεσμό μεταξύ των ανωνύμων εταιρειών, που παρέχουν το ηλεκτρικό ρεύμα, και των αντισυμβαλλομένων τους ιδιωτών. Δεν θεσπίζεται, μάλιστα, μόνο μια επιπρόσθετη οικονομική υποχρέωση για τον πολίτη, αλλά και προβλέπεται ρητή και ιδιαιτέρως επαχθής κύρωση, ήτοι η διακοπή της ηλεκτροδοτήσεως. Η μεταγενέστερη, δε, αυτή νομοθετική τροποποίηση των υφισταμένων ιδιωτικών συμβάσεων ουδόλως εντάσσεται στις επιτρεπτές εξαιρέσεις αποκλίσεως από τις επιταγές του άρθρου 5§1 του Συντάγματος, καθώς πουθενά στις διατάξεις του άρθρου 53 του Ν. 4021/2011 δεν γίνεται αναφορά σε μη νομίμους ή βλαπτικούς όρους των ανωτέρω συμβάσεων, οι οποίοι δικαιολογούν την επέμβαση αυτή Ανεπίτρεπτη επέμβαση σε ιδιωτικής φύσεως συμβατικό δεσμό επέρχεται και ένα δεύτερο επίπεδο, αυτό της σχέσεως μεταξύ ιδιοκτήτη – εκμισθωτή της «δομημένης επιφανείας» και μισθωτή αυτής, καθώς ορίζεται ως «υπόχρεος» για την καταβολή του τέλους του ακινήτου ο «χρήστης» αυτού. Μάλιστα, ρητώς προβλέπεται ότι, σε περίπτωση, που ο μισθωτής καταβάλει το Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., τότε το καταβληθέν ποσό συμψηφίζεται αυτοδικαίως με οφειλόμενα ή μελλοντικά μισθώματα.

VIII. Τέλος, η επιβολή του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. άνευ οποιασδήποτε συναρτήσεώς του είτε με το παραγόμενο εκ της ιδιοκτησίας αυτής εισόδημα είτε με το εν γένει αποκτώμενο εισόδημα του φορολογουμένου, συνιστά, κατ’ ουσίαν, θέσπιση τεκμηρίου. Με μόνη τη συνεκτίμηση αντικειμενικών παραγόντων - οι οποίοι, μάλιστα, λόγω της άκρως περιοριστικής αναφοράς τους, δεν συμπεριλαμβάνουν όλα τα δυνατά προσδιοριστικά της αξίας κριτήρια -, όπως είναι το εμβαδό του ακινήτου, η τιμή ζώνης και η παλαιότητα, καταλογίζεται μια φορολογική επιβάρυνση, που στερεί από τον φορολογούμενο τη δυνατότητα ανταποδείξεως. Έτσι, όμως, δεν προσβάλλεται μόνο η αρχή της φορολογική ισότητας υπό την έννοια της απαιτήσεως φορολογήσεως με βάση την πραγματική φοροδοτική ικανότητα, αλλά και το δικαίωμα δικαστικής προστασίας (άρθρο 20§1 Συντ. και άρθρο 6§1 Ε.Σ.Δ.Α.), λόγω της καθιερώσεως του αμαχήτου αυτού τεκμηρίου. 

Για τους λόγους αυτούς, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, ο οποίος έχει καθήκον να προστατεύει τα δικαιώματα των μελών του, αλλά και όλων των Ελλήνων πολιτών, παρεμβαίνοντας σε κάθε ζήτημα μείζονος εθνικού ή κοινωνικού συμφέροντος, ζητεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας την ακύρωση της επιβολής του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. ως παράνομου και αντισυνταγματικού και επιφυλάσσεται για περαιτέρω ενέργειες. 

Σημειώνεται ότι, καθ’ όσον αφορά στην Αίτηση Ακυρώσεως του Δ.Σ.Α. για το Τέλος Επιτηδεύματος, ορίστηκε ήδη δικάσιμος ενώπιον του ΣτΕ η 4η Νοεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ Δ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Ειρηνοδικείο Χανίων: Δικαίωση για υπερχρεωμένο πολύτεκνο και διαγραφή του 70% του χρέους του

Ένας ακόμη υπερχρεωμένος πολίτης - πολύτεκνος συνταξιούχος του δημοσίου- δικαιώθηκε, σύμφωνα με την Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Χανίων, με την απόφαση που εξέδωσε το Ειρηνοδικείο Χανίων.

Παράλληλα, η Ένωση δημοσιοποιεί ότι πέτυχε με την συνδρομή της, την διαγραφή χρέους της τάξεως περίπου του 70% και πληρωμή του υπολοίπου σε ρύθμιση μηνιαίων δόσεων βάθος τετραετίας. Στην Ανακοίνωσή της η Ε.Π.Κ.ΧΑΝ αναφέρει:
"Με την υπαρ. 309/2011 απόφασή του, το Ειρηνοδικείο Χανίων, σε εφαρμογή του Ν.3869/2010 "Περί ρύθμισης και διαγραφή χρεών ,υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων..." δικαίωσε υπερχρεωμένο πολύτεκνο, συνταξιούχο του Δημοσίου.

Συγκεκριμένα: O εν λόγω συνταξιούχος, είχε χρεωθεί σε πέντε Τράπεζες, με καταναλωτικά δάνεια ,πιστωτικές κάρτες αλλά και χρέος ως εγγυητής, ποσό ανερχόμενο στο ύψος των 92.073 Ευρώ.Αφού εμφάνισε πραγματική αδυναμία πληρωμής αυτών, από το έτος 2010, αίτησε την ρύθμιση των χρεών του, από το Ειρηνοδικείο Χανίων, αφού προηγουμένως είχε καταθέσει αίτηση για εξωδικαστική ρύθμιση των χρεών του, με την συνδρομή της ΄Ενωσης Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης.

Περιουσιακά στοιχεία (ακίνητα), ο δανειολήπτης, δεν είχε στην διάθεσή του, βασικό του εισόδημά , ήταν μία σύνταξη του δημοσίου ,στο ύψος 1.100€ , από κινητά περιουσιακά στοιχεία είχε, ένα αυτοκίνητο μάρκας FORD τύπου FIESTA 1388 κ.ε πρώτης κυκλοφορίας 2004 εμπορικής αξίας 5000 Ευρώ, και ένα μοτοποδήλατο 130 κ.ε και εμπορικής αξίας 600 Ευρώ.

Το Ειρηνοδικείο Χανίων, έκρινε ότι, τα περιουσιακά στοιχεία αυτά, ακόμα και σε ρευστοποίηση, δεν ήταν ικανά ,να ικανοποιήσουν την απαίτηση των πιστωτών του, γιαυτό πήρε την τόσο σημαντική και γενναία απόφαση, να απαλλάξει τον δανειολήπτη από το τόσο βαρύ χρέος του του ποσού των 63.273 Ευρώ,καλώντας τον ,να πληρώσει το ποσό των 28.800 Ευρώ, σε βάθος τετραετίας σε μηνιαίες καταβολές.

Η αίτησή του έγινε δεκτή, παρά τους ισχυρισμούς των Τραπεζών ,περί καταχρηστικότιτας άσκησης της αίτησης, καθώς επικαλούνταν ότι ο δανειολήπτης απέκρυπτε από τους δανειστές του ,την κακή του οικονομική κατάσταση και την αδυναμία του να ανταποκριθεί στις δανειακές του υποχρεώσεις.

Με την παραπάνω απόφαση, δικαιώθηκε για ακόμα φορά η Ε.Π.Κ.ΧΑΝ, και καλεί τους δανειολήπτες, να εμπιστευτούν τόσο τις ευεργετικές διατάξεις του Ν.3869/2010, τις Πιστοποιημένες Ενώσεις Καταναλωτών, αλλά προπάντων τους ΄Ελληνες δικαστές, οι οποίοι με τις γενναίες αποφάσεις τους στέκονται δίπλα στους οικονομικά δοκιμαζόμενους σήμερα Έλληνες καταναλωτές, που ζουν πρωτόγνωρες καταστάσεις, από την δυσκολία, της Οικονομικής Κρίσης της Χώρας μας , που έζωσε τα περισσότερα νοικοκυριά".