Δικαιοσύνη υψηλής τεχνολογίας σύμφωνα με το νέο νόμο 3994/2011 !

Το νομοθέτημα υπό τον τίτλο «Εξορθολογισμός και βελτίωση στην απονομή της πολιτικής δικαιοσύνης» θεσπίζει - μόλις εκδοθεί και το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα που θα ορίζει τις λεπτομέρειες - διαδικασίες μέχρι στιγμής άγνωστες στην ελληνική πραγματικότητα: δικόγραφα τα οποία και θα καταρτίζονται, και θα διακινούνται/επιδίδονται ηλεκτρονικά, ηλεκτρονικό αρχείο αγωγών στη γραμματεία των δικαστηρίων, ένταξη των ηλεκτρονικών εγγράφων στην έννοια του εγγράφου (αναγνωρίζοντάς τους την αποδεικτική αξία των παραδοσιακών εγγράφων), ακόμη και τηλεδίκες!

Εκδίκαση, με άλλα λόγια, υποθέσεων με σύγχρονα τεχνολογικά μέσα, τα οποία επιτρέπουν τη διεξαγωγή της συζήτησης (τηλεσυζήτηση), ή την εξέταση των όποιων μαρτύρων, πραγματογνωμόνων, διαδίκων (τηλεκατάθεση, τηλεξέταση), από το δικαστήριο και ενώ τα πρόσωπα αυτά βρίσκονται εκτός δικαστηρίου και σε άλλο τόπο.

Η ψηφιοποίηση θέλει... ηλεκτρονικό υπολογιστή 

Πώς όμως η ψηφιοποίηση της Δικαιοσύνης θα συναντήσει τα μεσαιωνικά - από πλευράς όγκου δουλειάς και μεθόδων εργασίας - ελληνικά δικαστήρια; Πώς θα εξαφανισθούν οι στοίβες με το χαρτομάνι, όταν σε πολλά γραφεία είναι δυσεύρετος ακόμη και ο ηλεκτρονικός υπολογιστής;

Εκπρόσωποι του νομικού κόσμου αναγνωρίζουν ότι πρόκειται για βήμα προχωρημένο, που δεν μπορεί εύκολα να εφαρμοσθεί. Επιμένουν, όμως, ότι έπρεπε να γίνει και σχολιάζουν τις επιστημονικές πτυχές του.

«Αναμφισβήτητα, οι ρυθμίσεις του νόμου είναι καινοτόμες και επιδοκιμαστέες, υπάρχουν όμως σημεία που χρήζουν προσοχής» τονίζει ο κ. Γιώργος Ορφανίδης, καθηγητής Πολιτικής Δικονομίας στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο ίδιος διευκρινίζει ότι προϋπόθεση του νέου συστήματος - ως προς την ηλεκτρονική υποβολή δικογράφων και την ηλεκτρονική απόδειξη της κατάθεσης - είναι η υποχρεωτική χρήση της προηγμένης ψηφιακής υπογραφής. Γεγονός που απαιτεί την ύπαρξη υποδομής, δηλαδή τη διάθεση ιδιαίτερου λογισμικού από τους χρήστες.

Ο κ. Ορφανίδης υπερθεματίζει της ηλεκτρονικής διεξαγωγής της δίκης, τονίζοντας την εξοικονόμηση χρόνου αλλά και δαπάνης για τους παράγοντες της δίκης, εντοπίζει ωστόσο ένα μειονέκτημα: την υποχώρηση που μπορεί να επέλθει σε σχέση με την αρχή της αμεσότητας των αποδείξεων, αρχή που επιβάλλει να εξετάζονται οι μάρτυρες ενώπιον του κρίνοντος δικαστή, προκειμένου ο ίδιος να σχηματίζει ιδία εντύπωση για την αξιοπιστία του μάρτυρα.

Ο καθηγητής δίνει πάντως και το «αντίβαρο» της εν λόγω επιφύλαξης, καθώς και υπό το ισχύον δίκαιο η αρχή της αμεσότητας έχει τρόπον τινά καταπατηθεί, με τις ένορκες βεβαιώσεις και την ηχητική αποτύπωση των μαρτυρικών καταθέσεων.

Πιο μπροστά από τους Γερμανούς

Όσο για την αναβάθμιση του ηλεκτρονικού εγγράφου ως αποδεικτικού μέσου, ο κ. Ορφανίδης τη χαρακτηρίζει «καινοτομία του έλληνα νομοθέτη, έναντι άλλων έννομων τάξεων, όπως π.χ. της γερμανικής, που είναι ιδιαιτέρως επιφυλακτική έναντι των σύγχρονων μέσων αποτύπωσης της ανθρώπινης σκέψης, ιδίως όσων δεν συνοδεύονται από ψηφιακή υπογραφή.

»Η νομολογία των δικαστηρίων μας, έχει εξάλλου αποδώσει αποδεικτική ισχύ και σε μηνύματα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας (e-mails), ενώ η διεύθυνση ηλεκτρονικής αλληλογραφίας έχει αντιμετωπισθεί ως ιδιόχειρη υπογραφή.

»Είχε προηγηθεί η αναγνώριση των εγγράφων του telex, του φαξ, ενώ παράλληλα δεν πρέπει να παραβλέπεται ότι σε αλλοιώσεις υπόκεινται και τα φυσικά έγγραφα. Δικλίδα σε κάθε περίπτωση αποτελεί η ελεύθερη εκτίμηση από τον δικαστή και το δικαίωμα ανταποδείξεως από τον άλλο διάδικο» συνοψίζει ο καθηγητής.

Κάλλιο αργά, παρά ποτέ

«Και πολύ καθυστέρησε το ελληνικό κράτος στην καθιέρωση της ηλεκτρονικής κατάθεσης - διακίνησης δικογράφων και επικοινωνίας των παραγόντων της δίκης στα ελληνικά δικαστήρια» εκτιμά ο ποινικολόγος κ. Βασίλης Χειρδάρης.

«Ήδη, σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Αυστρία, και οι Σκανδιναβικές, αλλά και διεθνώς - Σιγκαπούρη, ΗΠΑ, Αυστραλία - έχει καθιερωθεί το σύστημα αυτό και έχει δοκιμαστεί επιτυχημένα. Όταν υπάρχουν ατελείωτες ουρές για την κατάθεση δικογράφων - αιτήσεων, αγωγών - και η αναμονή για τη γραφειοκρατική διεκπεραίωση φθάνει και τις δύο μέρες (Πρωτοδικείο Αθηνών), μία τέτοια μέθοδος εξαφανίζει την ταλαιπωρία, ενώ διευκολύνει αισθητά τη δουλειά των δικηγόρων» προσθέτει ο ίδιος.

«Βεβαίως, στη διακίνηση των δικογράφων μέσω Internet, η ασφάλεια είναι θέμα που απαιτεί προσοχή, υπάρχουν όμως τεχνικά λύσεις».

Πηγή : http://www.tovima.gr/society/article/?aid=416943&h1=true

Υπέρ του ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων το ΣτΕ

Απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας αναμένεται να κρίνει αντισυνταγματική τη διατήρηση οποιουδήποτε κλειστού επαγγέλματος για οποιονδήποτε λόγο.

Νέα δεδομένα στο χώρο των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων δημιουργεί απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία πρόκειται να εκδοθεί πολύ σύντομα και αναμένεται να κρίνει αντισυνταγματική τη διατήρηση οποιουδήποτε κλειστού επαγγέλματος για οποιονδήποτε λόγο, στη χώρα μας.

Το Ανώτατο Ακυρωτικό δικαστήριο θα επικαλείται για την απόφαση αυτή το σχετικό άρθρο του Συντάγματος περί ελεύθερης επαγγελματικής επιλογής των Ελλήνων πολιτών. Συγκεκριμένα, θα βασίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 του Συντάγματος, με το οποίο κατοχυρώνεται η προσωπική και οικονομική ελευθερία ως ατομικό δικαίωμα, ειδικότερη εκδήλωση της οποίας αποτελεί η ελευθερία επιλογής και ασκήσεως ορισμένου επαγγέλματος.

Προηγούμενη απόφαση του ΣτΕ που αφορούσε προσφυγές για την έκδοση αδειών Φορτηγών Δημόσιας Χρήσης, αναφέρει ότι στην «επαγγελματική ελευθερία ο νόμος μπορεί να επιβάλει περιορισμούς για λόγους δημοσίου ή κοινωνικού συμφέροντος, οι οποίοι σε κάθε περίπτωση πρέπει να τελούν σε συνάφεια προς το αντικείμενο και τον χαρακτήρα της ρυθμιζόμενης επαγγελματικής δραστηριότητας».

Το ΣτΕ σημειώνει ακόμη ότι «τέτοιον λόγο δεν συνιστά η προστασία του οικονομικού συμφέροντος των ήδη δραστηριοποιούμενων σε συγκεκριμένο επαγγελματικό κλάδο, με την αποτροπή της εισόδου στον κλάδο αυτό νέων επαγγελματιών και της εκ του λόγου τούτου μειώσεως των προσόδων από την άσκηση της επαγγελματικής αυτής δραστηριότητας».

Η νέα απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ θα αποτελέσει νομολογία για άλλα κλειστά επαγγέλματα και αναμένεται να χρησιμοποιηθεί από τον υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Γιάννη Ραγκούση στο θέμα των Ταξί, οι ιδιοκτήτες των οποίων αντιδρούν έντονα στην απελευθέρωση του επαγγέλματός τους και απειλούν με νέο κύκλο δυναμικών κινητοποιήσεων από την προσεχή Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου.

Ο κ. Ραγκούσης έχει δεσμευτεί ότι θα ανακοινώσει τις προτάσεις του εντός των προσεχών ημερών, σημειώνοντας ότι η απελευθέρωση του επαγγέλματος των Ταξί θα γίνει χωρίς περιορισμούς αλλά με κανόνες, λαμβάνοντας υπόψη και τις ανάγκες άλλων παραγωγικών κλάδων που συνδέονται με το συγκεκριμένο επάγγελμα, όπως παράγοντες του τουρισμού κ.α.

Υπενθυμίζεται ότι ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, ο οποίος δέχθηκε αυστηρή κριτική ακόμη και από στελέχη του ΠΑΣΟΚ τόσο για την άρνησή του να υπογράψει το προεδρικό διάταγμα του προκατόχου του Δημήτρη Ρέππα, όσο και για τους χειρισμούς στο θέμα της απεργίας των Ταξιτζήδων, έχει ήδη λάβει το «πράσινο φως» από τον πρωθυπουργό να προχωρήσει στο άνοιγμα του επαγγέλματος των ταξί και απομένει η παρουσίαση και έγκριση των προτάσεων του από κάποιο κυβερνητικό όργανο, προκειμένου να τεθεί το σχέδιο νόμου που καταρτίζεται σε δημόσια διαβούλευση.

Πηγή : www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Eπί οκτώ μήνες η Commercial Value «άδειαζε» λογαριασμούς της χωρίς να φαίνεται στα βιβλία

Η «διαδρομή» των 14,9 εκατ. ευρώ από τον όμιλο Aspis στην Ελβετία

Η ασφαλιστική εταιρεία Commercial Value, που οδηγήθηκε σε εκκαθάριση, είχε επί οκτώ περίπου μήνες «αδειάσει» λογαριασμούς της 14,9 εκατομμυρίων ευρώ στην Ελβετία, χωρίς αυτό να φαίνεται στα βιβλία της. Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγουν οι ελεγκτές της Baker Tilly για λογαριασμό του εκκαθαριστή του ομίλου Aspis σε έκθεση που παρέδωσαν οι εκκαθαριστές της εταιρείας στην Εισαγγελία Αθηνών.

Σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης, στις 9 Μαρτίου του 2009 συνήλθε το προσωρινό διοικητικό συμβούλιο της Commercial Value και αποφάσισε το άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού της εταιρείας στην ελβετική τράπεζα Credit Suisse.

Κάτω από έναν κεντρικό λογαριασμό ανοίχθηκαν 20 «υπολογαριασμοί». Στο ίδιο διάστημα, ο στενός συνεργάτης του κ. Παύλου Ψωμιάδη, Α. Αντζουλίδης, αλληλογραφούσε διαρκώς με τον κ. Jan Paju προκειμένου η θυγατρική της Aspis στη Σουηδία, Aspis Liv, να ανοίξει και εκείνη λογαριασμούς στην ίδια ελβετική τράπεζα.

Στις 6 και 7 Απριλίου του 2009 ο πρόεδρος της Commercial Value, κ. Δημήτρης Βιδάλης, δίνει έξι εντολές μεταφοράς στην Aspis Bank, την Aspis ΑΕΔΑΚ και τα funds Aviva Investors και Aberdeen Global Funds.

Η Αspis Bank λειτουργούσε ως θεματοφύλακας του αμοιβαίου κεφαλαίου αλλά ταυτόχρονα και ως θεματοφύλακας της εταιρείας. Τις προηγούμενες μέρες με εντολή του Βιδάλη, σύμφωνα με την έκθεση, είχαν εξαγορασθεί μερίδια.

Τα ποσά, ύψους 14,9 εκατ. ευρώ, μετά την εξαγορά πιστώθηκαν στους υπολογαριασμούς της εταιρείας στην Credit Suisse. Αμέσως μετά μεταφέρθηκε στην εταιρεία Hestiun Limited στις 4/5/2009 το ποσό των 14.967.881,04 ευρώ, με αποτέλεσμα μετά τη μεταφορά αυτή «οι εν λόγω καταστάσεις να εμφανίζουν μηδενικά υπόλοιπα».

Το γεγονός αυτό δεν απεικονίστηκε στα βιβλία της εταιρείας τον Μάιο του 2009, αλλά στις… 31/12/2009». Δηλαδή, αναφέρουν οι ελεγκτές της Baker Tilly, στο χρονικό διάστημα από 4/5/2009 ώς 31/12/2009 στα βιβλία της εταιρείας εμφανίζονται καταθέσεις στην ελβετική τράπεζα Credit Suisse συνολικού ποσού 14.967.881,04 ευρώ, γεγονός που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα».

Η τοποθέτηση περιουσιακών στοιχείων που βρίσκονται σε ασφαλιστική τοποθέτηση σε τράπεζα χώρας εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης ή Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου αλλά και η αλλαγή της τράπεζας - θεματοφύλακα χωρίς υπογραφή σύμβασης θέτει ζήτημα ενδεχόμενης ευθύνης του θεματοφύλακα, ο οποίος σύμφωνα με γνωμοδότηση που ζήτησαν και έλαβαν οι εκκαθαριστές είχε την υποχρέωση «να ελέγχει τη νομιμότητα των εντολών που του δίνει η εταιρεία» (σ.σ. Commercial Value). Η Aspis Bank ως θεματαφύλακας δεν έλεγξε το σύννομο της μεταβίβασης των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας που αποτελούσαν μέρος της ασφαλιστικής τοποθέτησης.

Στο ίδιο διάστημα στην εταιρεία Hestiun τοποθέτησε άλλα 29.897.733 ευρώ η Aspis Liv, συνολικά δηλαδή 43 εκατ. ευρώ «τοποθετήθηκαν» σε μία εταιρεία που σε επενδυτική σύμβαση δεσμευόταν να κάνει τοποθετήσεις σε εγχειρήματα που δεν αναφερόταν.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι η συγκεκριμένη σύμβαση με τη Hestiun δεν φέρει ημερομηνία ή τόπο υπογραφής, το αντικείμενο και οι όροι της σύμβασης είναι ασαφείς. Η σχετική συμφωνία ουδέποτε υποβλήθηκε στα Διοικητικά Συμβούλια των δύο εταιρειών για έγκριση, δεν μνημονεύεται ποιο δίκαιο διέπει τη σύμβαση. Η σύμβαση φέρει την υπογραφή του κ. Δημήτρη Βιδάλη, ο οποίος αμφισβητεί τη γνησιότητά της.

Οταν στο τέλος του 2009, έπειτα από ενέργειες της ΕΠΕΙΑ, ο κ. Δ. Βιδάλης επιδίωξε να επαναπατρίσει τα κεφάλαια στην Ελλάδα, πληροφορήθηκε από ελβετικό δικηγορικό γραφείο ότι η τράπεζα είχε ενεχυριάσει το ποσό εξαιτίας ισόποσου δανείου προς τη Hestiun. Ετσι, η ελβετική τράπεζα έσπευσε να μπλοκάρει χρήματα της ασφαλιστικής τοποθέτησης για τη δική της εξυπηρέτηση.

Πηγή : http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyepix_2_12/08/2011_452423

Άδεια μετ΄αποδοχών δικαιούται και ο εργαζόμενος πατέρας

Άδεια μετ΄αποδοχών δικαιούται εργαζόμενος πατέρας για την ανατροφή του παιδιού του, ο οποίος και μπορεί να διεκδικήσει αποζημίωση σε περίπτωση ενδεχόμενης παράλειψης του εργοδότη. Ακόμη ο άνδρας μπορεί να διεκδικήσει επιπλέον αποζημίωση εφόσον αποδείξει ότι η άρνηση αυτή της χορήγησης αδείας του προκάλεσε επιπλέον ζημία.

Η δικαστική απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Πειραιώς έλαβε υπ΄ όψη της την κατοχυρωμένη ισότητα των φύλων και τις σχετικές κοινοτικές οδηγίες, αναγνωρίζοντας έτσι το δικαίωμα του άνδρα δημοσίου υπαλλήλου να εισπράξει αποζημίωση 10.332 ευρώ νομιμοτόκως για μια πενταετία επειδή η υπηρεσία του απέρριψε αίτημά του για χορήγηση αδείας 9 μηνών με σκοπό την ανατροφή του παιδιού του. Το δικαστήριο δέχθηκε την κατοχύρωση του δικαιώματος των ανδρών (Δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα) για χρήση της άδειας ανατροφής, όπως αυτές προσδιορίζονται σύμφωνα με σχετική κοινοτική οδηγία Δεν μπορεί, όμως, η άδεια αυτή να χορηγείται άνευ αποδοχών, γιατί στην περίπτωση αυτή θεμελιώνεται παράνομη παράλειψη.

Η αγωγή έγινε δεκτή από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πειραιά ως προς το πρώτο σκέλος της, επιδικάζοντας αποζημίωση ίση με το ποσό που θα εισέπραττε κανονικά επί 9 μήνες προσαυξημένο με τους νόμιμους τόκους.

Ωστόσο ως προς το δεύτερο σκέλος της αγωγής το δικαστήριο απέρριψε αίτημα αποζημίωσης, καθώς ο ενάγων δεν κατάφερε να αποδείξει ότι υπέστη ζημία λόγω πρόσληψης κουβερνάντας για το δεύτερο παιδί του.