Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συμβούλιο της Επικρατείας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συμβούλιο της Επικρατείας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2014

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την ΑΣΠΙΣ - Το ΣτΕ απέρριψε τη δυνατότητα αποζημίωσης από το Δημόσιο

Απορριπτική ως προς την ευθύνη του Δημοσίου για αποζημίωση των ασφαλισμένων της Ασπίς Πρόνοια λόγω πλημμελούς εποπτείας, ακόμα και αν υπάρχει αμέλεια ή δόλος, είναι η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, που έκρινε επαρκή τον μηχανισμό αποζημίωσής τους. Πρόκειται για την αποζημίωσή τους σε ποσοστό 70% από το προϊόν της εκκαθάρισης, που όπως αποφαίνεται το ΣτΕ, καθιστά τον σχετικό μηχανισμό επαρκή. Σύμφωνα με τη σχετική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (3783/2014), η ικανοποίηση από το προϊόν της εκκαθάρισης, στοιχειοθετεί ότι δεν μπορεί να υπάρξει αποζημίωση από την πλευρά του Δημοσίου ακόμη και αν υπάρχει αμέλεια στην Εποπτεία, στον βαθμό που η εποπτεία ασκείται προς όφελος του Δημοσίου και όχι για αποζημιωτικούς λόγους των ασφαλισμένων.


Οι σύμβουλοι Επικρατείας αναφέρουν ότι «ευθύνη προς αποζημίωση από τυχόν πλημμελή άσκηση κρατικής εποπτείας επί των ασφαλιστικών επιχειρήσεων δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί από τις διατάξεις του άρθρου 105 του εισαγωγικού νόμου του Αστικού Κώδικα», εφόσον υπάρχει το Νομοθετικό Διάταγμα 400/1970 (περί ιδιωτικής επιχειρήσεως ασφαλίσεως), που προβλέπει ειδικό μηχανισμό για τις περιπτώσεις αυτές. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 105 του εισαγωγικού νόμου του Αστικού Κώδικα η δικαστική διαδικασία είναι πολύπλοκη και χρονοβόρα, καθώς μάλιστα πρέπει να αποδειχθεί το «πρόδηλο και σοβαρό σφάλμα των εποπτικών οργάνων» των κρατικών οργάνων. Δηλαδή, να αποδειχθεί η ύπαρξη «προφανούς και σοβαρής παρανομίας των εποπτικών οργάνων» του κράτους.

Ωστόσο, θα πρέπει να τονιστεί από το Δικηγορικό μας Γραφείο, ότι η διαδικασία της εκκαθάρισης των ασφαλιστικών εταιριών ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ και COMMERCIAL VALUE, η οποία έχει ξεκινήσει από το 2009 και 2010 αντίστοιχα, κινείται με χαρακτηριστικά μεγάλη καθυστέρηση χωρίς μέχρι σήμερα να έχει επιδείξει κάποιο απτό αποτέλεσμα προς όφελος των πρώην ασφαλισμένων στις ανωτέρω εταιρίες.

Αποσπάσματα της απόφασης του ΣτΕ:

"...Ο εν λόγω μηχανισμός (το Εγγυητικό κεφάλαιο ζωής) καλύπτει τις περιπτώσεις αφερεγγυότητας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, ανεξάρτητα αν η άδεια ανακλήθηκε λόγω σκόπιμων ή εσφαλμένων ενεργειών, παραλείψεων της κρατικής μηχανής, ή πλημμελούς άσκησης κρατικής εποπτείας, ή απρόβλεπτων και μεγάλης έκτασης οικονομικών και χρηματοπιστωτικών κρίσεων...''.
''...Ο ειδικός μηχανισμός αποζημιώσεως (το Εγγυητικό κεφάλαιο ζωής) των ασφαλισμένων ασφαλιστικών επιχειρήσεων αποτελεί μηχανισμό κατάλληλο και πρόσφορο για την αποκατάσταση ζημιών που τυχόν προκαλούνται και από την πλημμελή άσκηση της κρατικής δραστηριότητας...''.

Πηγή : http://www.kathimerini.gr/790533/article/epikairothta/ellada/to-70-ths-apozhmiwshs-8a-lavoyn-gia-aspis

Δευτέρα 4 Αυγούστου 2014

Προς νέα δικαστική διαμάχη βαδίζουν οι ένστολοι

Αν η κυβέρνηση δεν ικανοποιήσει πλήρως τις απαιτήσεις των ενστόλων για άμεση αύξηση των αποδοχών τους στα επίπεδα του Ιουλίου 2012 και για ταχύτατη ρύθμιση της καταβολής αναδρομικών 2 ετών (Αύγουστος 2012 - Αύγουστος 2014), οι ένστολοι εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο να υποβάλουν αγωγές αποζημίωσης (πιθανότατα ομαδικές) στρεφόμενοι κατά του Δημοσίου στα διοικητικά δικαστήρια.

Με τις αγωγές αυτές θα αξιώνουν την καταβολή των συγκεκριμένων ποσών που στερήθηκαν και επιπλέον αποζημίωση για την ηθική βλάβη (λόγω προσβολής της προσωπικότητας κ.λπ.) που τους προκάλεσε η παράνομη άρνηση της πολιτείας να συμμορφωθεί αμέσως στις αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Οι αγωγές δε αυτές είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα γίνουν δεκτές, αφού η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε οριστικά και αμετάκλητα αντισυνταγματικές και ανίσχυρες τις περικοπές του Ν. 4093/2012.
Για τις αγωγές αυτές, είναι πιθανό να εκδοθεί μάλιστα σύντομα νέα απόφαση πλήρους δικαίωσης, σε περίπτωση άσκησής τους κατά εκατοντάδες ή χιλιάδες, καθώς υπάρχει η δυνατότητα για αίτημα διεξαγωγής σε συντομότατο χρονικό διάστημα νέας «πιλοτικής δίκης» στην Ολομέλεια ΣτΕ. Αντίστοιχες αγωγές είχαν ασκήσει παλαιότερα δικαστικοί λειτουργοί και δικαιώθηκαν.

Ένα δεύτερο νομικό «όπλο», που έχουν στη διάθεσή τους οι ένστολοι, είναι να στραφούν ποινικά κατά των συναρμοδίων υπουργών, ζητώντας την άσκηση δίωξης σε βάρος τους για δύο πλημμελήματα, ήτοι της μη συμμόρφωσης σε δικαστική απόφαση (που απειλείται με φυλάκιση 6 μηνών έως 5 ετών) και της παράβασης καθήκοντος (που απειλείται με φυλάκιση 6 μηνών έως 2 ετών).

Η τρίτη νομική επιλογή, που σχετίζεται με την παράλειψη νόμιμης οφειλόμενης ενέργειας, μπορεί να οδηγήσει σε στοιχειοθέτηση αστικών ποινικών ευθυνών για όσους αρνούνται να εκτελέσουν δικαστική απόφαση.


Δευτέρα 13 Μαΐου 2013

Απορρίφθηκε το αίτημα της ΟΛΜΕ για "πάγωμα" της πολιτικής κινητοποίησης των εκπαιδευτικών και της επίταξης των κτιρίων των σχολείων


Απέρριψε ο αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Σωτ. Ρίζος, το αίτημα της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ) να χορηγηθεί προσωρινή διαταγή, με την οποία να «παγώνουν» προσωρινά οι κυβερνητικές αποφάσεις για την πολιτική κινητοποίηση των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και την επίταξη των κτιρίων (σχολείων), που είναι αναγκαία για την διεξαγωγή των πανελλαδικών εξετάσεων.
Η κύρια προσφυγή (αίτηση ακύρωσης) της ΟΛΜΕ θα συζητηθεί στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας στις 7 Ιουνίου 2013 με εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας, Ηρ. Τσακόπουλο, και βοηθό τον Β. Γκέρτσο. Η ΟΛΜΕ κατέθεσε στο ΣτΕ και αίτηση αναστολής. (Δείτε περισσότερα εδώ)

Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013

ΣτΕ: Αντισυνταγματική η εφεδρεία του πρώτου Μνημονίου

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ολομέλεια του ΣτΕ (Συμβούλιο της Επικρατείας - ανώτατο διοικητικό δικαστήριο) σε διάσκεψη, κεκλεισμένων των θυρών, έκρινε παράνομο το νομοθετικό καθεστώς -Νόμος 4024/2011, υπουργική απόφαση και εγκύκλιο που ακολούθησαν- που έθεσε σε προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα υπαλλήλους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα με σχέση δημοσίου δικαίου. 

Να σημειωθεί ότι η απόφαση που κατά τις πληροφορίες έλαβε η Ολομέλεια του ΣτΕ, δεν «ακουμπά» την εφεδρεία των απασχολούμενων στο Δημόσιο και ευρύτερο Δημόσιο τομέα με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. 

Προσφυγές κατά του μέτρου της εφεδρείας είχαν καταθέσει στο ΣτΕ η ΑΔΕΔΥ και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις υποστηρίζοντας ότι ο Ν. 4024/2011 αλλά και το υπόλοιπο νομοθετικό «πλέγμα» που προβλέπει την πρώτη εφεδρεία, είναι παράνομο και αντίκειται σε διατάξεις  του Συντάγματος, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Πιο συγκεκριμένα, στις προσφυγές τους οι συνδικαλιστικές οργανώσεις έκαναν λόγο για παραβίαση του άρθρου 103 του Συντάγματος που απαγορεύει την παύση των δημοσίων υπαλλήλων, χωρίς να έχει προηγηθεί απόφαση του υπηρεσιακού τους συμβουλίου. 

Ωστόσο, όπως ανέφεραν, με το μέτρο της εφεδρείας που επιβλήθηκε με το πρώτο Μνημόνιο στην ουσία παύονται από τα καθήκοντά τους. 

Η απόφαση της Ολομέλειας 

Στο σημείο αυτό, δηλαδή στο άρθρο 103 του Συντάγματος, εστίασε κατά τις πληροφορίες και η πλειοψηφία της Ολομέλειας του ΣτΕ, που έκρινε αντισυνταγματικό το μέτρο. 

Οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί «είδαν» αντισυνταγματικότητα στο μέτρο, καθώς σύμφωνα με το σκεπτικό τους, πριν την επιβολή της εφεδρείας η κυβέρνηση ή άλλη αρμόδια δημόσια αρχή δεν εξέτασε εάν πλήττεται ή όχι η οργανωτική δομή των δημοσίων υπηρεσιών. 

Επίσης, κατά τις πληροφορίες,  η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι δεν ερευνήθηκε αν δημιουργούνται προβλήματα στην οργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών από την εφεδρεία, αλλά ούτε και το πώς θα καλυφθούν τα κενά που θα δημιουργηθούν από την εφαρμογή του μέτρου. 

Σε ό,τι αφορά τώρα τους απασχολουμένους στο Δημόσιο με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, η Ολομέλεια του ΣτΕ δεν μπήκε στην καν στην ουσία της υπόθεσης, καθώς απέρριψε το σκέλος αυτό των προσφυγών των συνδικαλιστικών οργανώσεων για τυπικούς λόγους. 

Η απόφαση της Ολομέλειας αφορά το καθεστώς εφεδρείας που επιβλήθηκε με το πρώτο Μνημόνιο. Ακολούθησε και δεύτερη εφεδρεία κατ' επιταγήν του δεύτερου Μνημονίου, η οποία αφορά πολύ περισσότερους εργαζόμενους στο Δημόσιο.