Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενδιαφέρουσες δικαστικές υποθέσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενδιαφέρουσες δικαστικές υποθέσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 2 Ιουνίου 2015

Ακούσια Νοσηλεία: Διαδικασία και Προϋποθέσεις

Η διαδικασία της ακούσιας νοσηλείας ψυχικά ασθενών είναι μία κατεξοχήν δύσκολη διαδικασία και συχνά στην πράξη προκύπτουν προβλήματα κατά την εφαρμογή της, τα οποία το Γραφείο μας έχει αντιμετωπίσει με επιτυχία. Παρακάτω παραθέτουμε τα βασικότερα σημεία της διαδικασίας.

Σύμφωνα με το ν. 2071/1992 ακούσια νοσηλεία είναι η χωρίς τη συγκατάθεση του ασθενή εισαγωγή και η παραμονή του, για θεραπεία, σε κατάλληλη Μονάδα Ψυχικής Υγείας.

Προϋποθέσεις για την Ακούσια νοσηλεία σύμφωνα με το νόμο είναι:

Ι. α. Ο ασθενής να πάσχει από ψυχική διαταραχή.
β. Να μην είναι ικανός να κρίνει για το συμφέρον της υγείας του.
γ. Η έλλειψη νοσηλείας να έχει ως συνέπεια είτε να επιδεινωθεί η κατάσταση της υγείας του, ή

ΙΙ. Η νοσηλεία ασθενή που πάσχει από ψυχική διαταραχή να είναι απαραίτητη για να αποτραπούν πράξεις βίας κατά του ίδιου ή τρίτου.
Εξάλλου, η αδυναμία ή η άρνηση προσώπου να προσαρμόζεται στις κοινωνικές ή ηθικές ή πολιτικές αξίες, που φαίνεται να επικρατούν στην κοινωνία, δεν αποτελεί καθ` αυτή ψυχική διαταραχή.

Διαδικασία εισαγωγής

1. Την Ακούσια νοσηλεία του φερομένου στην αίτηση ως ασθενή, μπορούν να ζητήσουν ο σύζυγός του ή συγγενής σε ευθεία γραμμή απεριόριστα ή συγγενής εκ πλαγίου μέχρι και το δεύτερο βαθμό ή όποιος έχει την επιμέλεια του προσώπου του ή ο επίτροπος του δικαστικά απαγορευμένου. Εάν δεν υπάρχει κανένα από τα πρόσωπα αυτά, σε επείγουσα περίπτωση, την Ακούσια νοσηλεία μπορεί να ζητήσει και αυτεπάγγελτα ο εισαγγελέας πρωτοδικών του τόπου κατοικίας ή διαμονής του ασθενή.

2. Η αίτηση για την Ακούσια νοσηλεία απευθύνεται στον εισαγγελέα πρωτοδικών του τόπου της κατοικίας ή διαμονής του προσώπου, που φέρεται στην αίτηση ως ασθενής. Την αίτηση πρέπει να συνοδεύουν αιτιολογημένες γραπτές γνωματεύσεις δύο ψυχιάτρων, ή επί αδυναμίας εξευρέσεως δύο ψυχιάτρων, ενός ψυχιάτρου και ενός ιατρού παρεμφερούς ειδικότητας. Οι ιατροί που συντάσσουν τις γνωματεύσεις δεν πρέπει να τελούν σε σχέση συγγενείας με τον αιτούντα ή το φερόμενο στην αίτηση ως ασθενή.

3. Οι ψυχίατροι ή παιδοψυχίατροι που συντάσσουν τις γνωματεύσεις προέρχονται από ειδικό κατάλογο, τον οποίο συντάσσουν ανά διετία οι κατά τόπους ιατρικοί σύλλογοι.

4. Ο εισαγγελέας, αφού διαπιστώσει τη συνδρομή των τυπικών προϋποθέσεων και εφόσον και οι δύο ιατρικές γνωματεύσεις συμφωνούν για την ανάγκη ακούσιας νοσηλείας, διατάσσει τη μεταφορά του ασθενή σε κατάλληλη μονάδα ψυχικής υγείας που υπάρχει στον "Τομέα" ψυχικής υγείας της κατοικίας του ασθενή, εκτός αν ειδικές συνθήκες επιβάλλουν τη νοσηλεία του άλλου. Εάν οι γνωματεύσεις των δύο ιατρών διαφέρουν μεταξύ τους, ο εισαγγελέας, μπορεί να διατάξει τη μεταφορά του φερόμενου ως ασθενή, εισάγει την αίτηση στο πολυμελές πρωτοδικείο κατά τη διαδικασία της παρ. 6 του άρθρου αυτού. Ο ασθενής πρέπει να ενημερώνεται αμέσως μόλις γίνει η μεταφορά του στη Μονάδα Ψυχικής Υγείας, από τον διευθυντή ή άλλο πρόσωπο στο οποίο έχει ανατεθεί το καθήκον αυτό, για τα δικαιώματά του και ειδικότερα το δικαίωμά του να ασκήσει ένδικο μέσο. Για την ενημέρωση αυτή συντάσσεται πρακτικό που υπογράφεται, εκτός από τον υποχρεωμένο να ενημερώσει και από το συνοδό του ασθενή.

5. Στην περίπτωση που τη διαδικασία κινεί αυτεπάγγελτα ο εισαγγελέας ή που στην αίτηση αναφέρεται ότι ήταν ανέφικτη η εξέταση του ασθενή, λόγω άρνησής του να εξετασθεί, ο εισαγγελέας πρωτοδικών δικαιούται να διατάξει τη μεταφορά του ασθενή για εξέταση και σύνταξη των γνωματεύσεων, σε δημόσια ψυχιατρική κλινική. Η μεταφορά του διενεργείται υπό συνθήκες που εξασφαλίζουν το σεβασμό στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια του ασθενή, η δε παραμονή του ασθενή εκεί για τις αναγκαίες εξετάσεις δεν μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από 48 ώρες.

6. Σε τρεις ημέρες από τότε που ο εισαγγελέας πρωτοδικών διέταξε τη μεταφορά του ασθενή, επιμελούμενος άμα για τη μεταφορά του στο πολυμελές πρωτοδικείο, ο ίδιος με αίτησή του ζητεί να επιληφθεί το πολυμελές πρωτοδικείο στο οποίο υπηρετεί, που συνεδριάζει μέσα σε 10 ημέρες κατά την κρίση του, "κεκλεισμένων των θυρών", ώστε να προστατεύεται η ιδιωτική ζωή του ασθενή. Στη συνεδρίαση καλείται πριν από 48 ώρες και ο ασθενής, ο οποίος δικαιούται να παραστεί με δικηγόρο και με ψυχίατρο ως τεχνικό σύμβουλο. Σε περίπτωση επικινδυνότητας του φερόμενου ως ασθενή οι ανωτέρω προθεσμίες δύναται να συντμηθούν.

7. Το δικαστήριο, που δικάζει με τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, αν κρίνει ότι οι γνωματεύσεις των δύο ψυχιάτρων που προσάγονται διαφέρουν μεταξύ τους ή δεν είναι πειστικές ή ο επιστημονικός διευθυντής του νοσοκομείου στο οποίο έχει εισαχθεί ο ασθενής διατυπώνει αντίθετη προς τις γνωματεύσεις γνώμη, διατάζει την εξέταση του ασθενή και από άλλο ψυχίατρο εγγεγραμμένο στους καταλόγους ιατρικών συλλόγων της χώρας, κατά προτίμηση επίκουρο τουλάχιστον καθηγητή ή επιστημονικό διευθυντή δημόσιας Μονάδας Ψυχικής Υγείας ή το νόμιμο αναπληρωτή του.

8. Η απόφαση του πρωτοδικείου πρέπει να είναι ειδικά αιτιολογημένη. Αν ο ασθενής τον οποίο αφορά έχει προσαχθεί με διαταγή του εισαγγελέα σε ψυχιατρική κλινική, στην περίπτωση που η αίτηση αναγκαστικής νοσηλείας γίνεται δέκτη, συνεχίζεται η παραμονή του εκεί, ενώ στην περίπτωση που η αίτηση απορρίπτεται, διατάσσεται η άμεση έξοδος.

9. Κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την εισαγωγή του αρρώστου μέχρι την έκδοση της δικαστικής απόφασης τη θεραπευτική ευθύνη αυτού φέρει ο επιστημονικός διευθυντής της Μ.Ψ.Υ., ο οποίος και εξακολουθεί να φέρει την επιστημονική και θεραπευτική ευθύνη, εφόσον το δικαστήριο διατάξει τη συνέχιση της νοσηλείας.

Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2014

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την ΑΣΠΙΣ - Το ΣτΕ απέρριψε τη δυνατότητα αποζημίωσης από το Δημόσιο

Απορριπτική ως προς την ευθύνη του Δημοσίου για αποζημίωση των ασφαλισμένων της Ασπίς Πρόνοια λόγω πλημμελούς εποπτείας, ακόμα και αν υπάρχει αμέλεια ή δόλος, είναι η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, που έκρινε επαρκή τον μηχανισμό αποζημίωσής τους. Πρόκειται για την αποζημίωσή τους σε ποσοστό 70% από το προϊόν της εκκαθάρισης, που όπως αποφαίνεται το ΣτΕ, καθιστά τον σχετικό μηχανισμό επαρκή. Σύμφωνα με τη σχετική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (3783/2014), η ικανοποίηση από το προϊόν της εκκαθάρισης, στοιχειοθετεί ότι δεν μπορεί να υπάρξει αποζημίωση από την πλευρά του Δημοσίου ακόμη και αν υπάρχει αμέλεια στην Εποπτεία, στον βαθμό που η εποπτεία ασκείται προς όφελος του Δημοσίου και όχι για αποζημιωτικούς λόγους των ασφαλισμένων.


Οι σύμβουλοι Επικρατείας αναφέρουν ότι «ευθύνη προς αποζημίωση από τυχόν πλημμελή άσκηση κρατικής εποπτείας επί των ασφαλιστικών επιχειρήσεων δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί από τις διατάξεις του άρθρου 105 του εισαγωγικού νόμου του Αστικού Κώδικα», εφόσον υπάρχει το Νομοθετικό Διάταγμα 400/1970 (περί ιδιωτικής επιχειρήσεως ασφαλίσεως), που προβλέπει ειδικό μηχανισμό για τις περιπτώσεις αυτές. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 105 του εισαγωγικού νόμου του Αστικού Κώδικα η δικαστική διαδικασία είναι πολύπλοκη και χρονοβόρα, καθώς μάλιστα πρέπει να αποδειχθεί το «πρόδηλο και σοβαρό σφάλμα των εποπτικών οργάνων» των κρατικών οργάνων. Δηλαδή, να αποδειχθεί η ύπαρξη «προφανούς και σοβαρής παρανομίας των εποπτικών οργάνων» του κράτους.

Ωστόσο, θα πρέπει να τονιστεί από το Δικηγορικό μας Γραφείο, ότι η διαδικασία της εκκαθάρισης των ασφαλιστικών εταιριών ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ και COMMERCIAL VALUE, η οποία έχει ξεκινήσει από το 2009 και 2010 αντίστοιχα, κινείται με χαρακτηριστικά μεγάλη καθυστέρηση χωρίς μέχρι σήμερα να έχει επιδείξει κάποιο απτό αποτέλεσμα προς όφελος των πρώην ασφαλισμένων στις ανωτέρω εταιρίες.

Αποσπάσματα της απόφασης του ΣτΕ:

"...Ο εν λόγω μηχανισμός (το Εγγυητικό κεφάλαιο ζωής) καλύπτει τις περιπτώσεις αφερεγγυότητας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, ανεξάρτητα αν η άδεια ανακλήθηκε λόγω σκόπιμων ή εσφαλμένων ενεργειών, παραλείψεων της κρατικής μηχανής, ή πλημμελούς άσκησης κρατικής εποπτείας, ή απρόβλεπτων και μεγάλης έκτασης οικονομικών και χρηματοπιστωτικών κρίσεων...''.
''...Ο ειδικός μηχανισμός αποζημιώσεως (το Εγγυητικό κεφάλαιο ζωής) των ασφαλισμένων ασφαλιστικών επιχειρήσεων αποτελεί μηχανισμό κατάλληλο και πρόσφορο για την αποκατάσταση ζημιών που τυχόν προκαλούνται και από την πλημμελή άσκηση της κρατικής δραστηριότητας...''.

Πηγή http://www.kathimerini.gr/790533/article/epikairothta/ellada/to-70-ths-apozhmiwshs-8a-lavoyn-gia-aspis

Δευτέρα 4 Αυγούστου 2014

Προς νέα δικαστική διαμάχη βαδίζουν οι ένστολοι

Αν η κυβέρνηση δεν ικανοποιήσει πλήρως τις απαιτήσεις των ενστόλων για άμεση αύξηση των αποδοχών τους στα επίπεδα του Ιουλίου 2012 και για ταχύτατη ρύθμιση της καταβολής αναδρομικών 2 ετών (Αύγουστος 2012 - Αύγουστος 2014), οι ένστολοι εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο να υποβάλουν αγωγές αποζημίωσης (πιθανότατα ομαδικές) στρεφόμενοι κατά του Δημοσίου στα διοικητικά δικαστήρια.

Με τις αγωγές αυτές θα αξιώνουν την καταβολή των συγκεκριμένων ποσών που στερήθηκαν και επιπλέον αποζημίωση για την ηθική βλάβη (λόγω προσβολής της προσωπικότητας κ.λπ.) που τους προκάλεσε η παράνομη άρνηση της πολιτείας να συμμορφωθεί αμέσως στις αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Οι αγωγές δε αυτές είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα γίνουν δεκτές, αφού η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε οριστικά και αμετάκλητα αντισυνταγματικές και ανίσχυρες τις περικοπές του Ν. 4093/2012.
Για τις αγωγές αυτές, είναι πιθανό να εκδοθεί μάλιστα σύντομα νέα απόφαση πλήρους δικαίωσης, σε περίπτωση άσκησής τους κατά εκατοντάδες ή χιλιάδες, καθώς υπάρχει η δυνατότητα για αίτημα διεξαγωγής σε συντομότατο χρονικό διάστημα νέας «πιλοτικής δίκης» στην Ολομέλεια ΣτΕ. Αντίστοιχες αγωγές είχαν ασκήσει παλαιότερα δικαστικοί λειτουργοί και δικαιώθηκαν.

Ένα δεύτερο νομικό «όπλο», που έχουν στη διάθεσή τους οι ένστολοι, είναι να στραφούν ποινικά κατά των συναρμοδίων υπουργών, ζητώντας την άσκηση δίωξης σε βάρος τους για δύο πλημμελήματα, ήτοι της μη συμμόρφωσης σε δικαστική απόφαση (που απειλείται με φυλάκιση 6 μηνών έως 5 ετών) και της παράβασης καθήκοντος (που απειλείται με φυλάκιση 6 μηνών έως 2 ετών).

Η τρίτη νομική επιλογή, που σχετίζεται με την παράλειψη νόμιμης οφειλόμενης ενέργειας, μπορεί να οδηγήσει σε στοιχειοθέτηση αστικών ποινικών ευθυνών για όσους αρνούνται να εκτελέσουν δικαστική απόφαση.


Τρίτη 13 Μαΐου 2014

Εν αναμονή νομοθετικών και νομολογιακών εξελίξεων στην υπόθεση ΑΣΠΙΣ - COMMERCIAL

Στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που θα κρίνει την προσφυγή ασφαλισμένων της Ασπίς Πρόνοια κατά του ελληνικού Δημοσίου για πλημμελή εποπτεία στρέφεται πλέον το ενδιαφέρον για την τύχη της υπόθεσης, που εκκρεμεί εδώ και πέντε χρόνια. Η προσφυγή των ασφαλισμένων έχει ήδη συζητηθεί και η απόφαση αναμένεται εντός του καλοκαιριού ή το αργότερο τον Σεπτέμβριο. Ενδεχόμενη ικανοποίηση των ασφαλισμένων από το ΣτΕ, αλλάζει τα δεδομένα για όσους έχουν απαιτήσεις από ασφαλιστήρια ζωής και έχουν προσφύγει δικαστικά, ο αριθμός των οποίων υπολογίζεται στις 14.000 περίπου σε σύνολο 200.000 που έχουν απαιτήσεις μετά το κλείσιμο της εταιρείας.

Την ίδια στιγμή, με παράλληλες διαδικασίες, το υπουργείο Οικονομικών προχωρά την κατάθεση του νομοσχεδίου, που προβλέπει τη μερική ικανοποίηση των ασφαλισμένων, που έχουν μικρές διεκδικήσεις από ασφαλιστήρια συμβόλαια έως 5.000 ευρώ, με την προϋπόθεση ότι θα αποδεχθούν «κούρεμα» των απαιτήσεών τους σε ποσοστό που φθάνει έως 70%. Από το υπουργείο Οικονομικών διαμηνύεται ότι το νομοσχέδιο έχει πάρει την τελική του μορφή και απαιτεί μόνο νομοπαρασκευαστικές βελτιώσεις, τοποθετώντας πάντως τον χρόνο κατάθεσης του νομοσχεδίου για μετά τις εκλογές. Ο χρόνος, πάντως, μετρά πλέον αντίστροφα, καθώς στα τέλη του χρόνου παραγράφεται το δικαίωμα όσων έχουν απαιτήσεις να προσφύγουν κατά του Δημοσίου για αδικήματα που προκύπτουν από την πλημμελή εποπτεία της Ασπίς Πρόνοια, η άδεια της οποίας ανακλήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2009. Εκτοτε και υπό την αίρεση ότι ο νέος νόμος δεν θα έχει περάσει από τη Βουλή, οι 200.000 ασφαλισμένοι της εταιρείας θα είναι ουσιαστικά στον «αέρα», καθώς δύο νόμοι που ψηφίστηκαν για την ικανοποίησή τους μέσω του Εγγυητικού Κεφαλαίου Ζωής, παραμένουν ανεφάρμοστοι, εξαιτίας της έλλειψης χρημάτων του Εγγυητικού.

Ο νέος νόμος που προωθεί το υπουργείο Οικονομικών, προβλέπει τη μερική, αλλά άμεση ικανοποίηση όσων είχαν ασφαλιστήρια μικρής αξίας έως 5.000 ευρώ, αφού προηγουμένως αποδεχθούν «κούρεμα» της διεκδίκησής τους κατά 70% περίπου. Με τον τρόπο αυτό προβλέπεται να ικανοποιηθεί η συντριπτική πλειοψηφία των ασφαλισμένων, σε ποσοστό που φτάνει το 90% περίπου. Οι υπόλοιποι ασφαλισμένοι με μεγάλες διεκδικήσεις θα καταστούν μεριδιούχοι του Ταμείου που θα δημιουργηθεί με εισφορά την ακίνητη περιουσία της Ασπίς Πρόνοια, η διαχείριση της οποίας θα ανατεθεί σε ειδικό διαχειριστή, που θα επιδιώξει την αξιοποίησή της σε βάθος χρόνου. Μικρότερο της τάξης του 50% είναι σύμφωνα με πληροφορίες το «κούρεμα» που θα υποστούν οι ασφαλισμένοι της Commercial Value, η οποία ήταν θυγατρική του ομίλου της Ασπίς Πρόνοια και έκλεισε μερικούς μήνες αργότερα. Οι εν λόγω ασφαλισμένοι προβλέπεται να αποζημιωθούν στο σύνολό τους και όχι με βάση το ύψος της διεκδίκησής τους, αρκεί να αποδεχθούν το «κούρεμα» της αποζημίωσής τους.

Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2013

Δικαστές: Σταματήστε τις παρεμβάσεις στο έργο των ανακριτών για τη ΧΑ

Να σταματήσουν οι παρεμβάσεις στο έργο των δύο ανακριτών στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής ζήτησε η πρόεδρος της ΕΔΕ, Βασιλική Θάνου.

Να σταματήσουν οι  παρεμβάσεις στο έργο των δύο ανακριτών, Σπ. Γεωργουλέα και Χρ. Παπακώστα, που χειρίζονται την υπόθεση των μελών της Χρυσής Αυγής, ζήτησε η πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (ΕΔΕ), Βασιλική Θάνου, παρουσία του υπουργού Δικαιοσύνης, Χαρ. Αθανασίου και της ηγεσίας του Αρείου Πάγου, κατά την εκδήλωση του εορτασμού του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, προστάτη των δικαστών.

Παράλληλα, η αναπληρώτρια γενική γραμματέας της ΕΔΕ, Μαργαρίτα Στανιώτη, ξεκαθάρισε ότι «δεν υπάρχει εύφορο έδαφος στη Δικαιοσύνη για παρεμβάσεις στο έργο της».

Από την πλευρά του, ο κ. Αθανασίου σημείωσε ότι η Δικαιοσύνη καλείται να προστατεύσει τη Δημοκρατία από τις ακρότητες και «για το λόγο αυτό πρέπει λοιπόν να την αφήσουμε να το πράξει και να ολοκληρώσει το έργο της».

Η κυρία Θάνου, κατά την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην παλαιά Βουλή, ανέφερε ότι «η συντριπτική πλειοψηφία των δικαστών ανταποκρίνεται με αυταπάρνηση και ευσυνειδησία στο λειτούργημά τους, απασχολούμενοι και τις νυκτερινές ώρες και τις αργίες σε βάρος της προσωπικής και οικογενειακής τους ζωής».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, τόνισε η πρόεδρος της ΕΔΕ, είναι «οι δύο ανακριτές που ασχολούνται με την υπόθεση της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι έχουν υπερβεί αδιαλείπτως τις 50 ώρες ανάκρισης».

Όμως, τόνισε η κυρία Θάνου, «ας το λάβουν αυτό υπόψη τους, και ιδίως οι παράγοντες της πολιτικής και της δημοσιογραφίας, που επί δύο εικοσιτετράωρα, και ενώ η ανάκριση είναι σε εξέλιξη, επιμένουν να ασκούν αρνητική κριτική και να προσπαθούν να παρέμβουν στο έργο τους».

Δεν αρκέστηκε σε αυτό η εκπρόσωπος των δικαστών, η οποία υπογράμμισε: «Επιμένουν (σ.σ. πολιτικοί και δημοσιογραφικοί παράγοντες) να μη θέλουν να κατανοήσουν ότι σε αυτό ακριβώς συνίσταται η ανεξαρτησία και αμεροληψία του δικαστή. Δηλαδή, στο ότι οφείλει να αγνοεί τις πιέσεις που ασκούνται από τα ΜΜΕ και από άλλες πλευρές, και να αποφασίζει ανεπηρέαστος, βασιζόμενος μόνο στα στοιχεία της δικογραφίας».

«Ο σωστός δικαστής λογοδοτεί μόνο στη συνείδηση και τον Θεό» τόνισε η κυρία Θάνου και προσέθεσε: «Πρέπει να αφήσουν όλοι τους δικαστές να ασκήσουν ανεπηρέαστοι το έργο τους».

Στη συνέχεια, η κυρία Θάνου, αφού αναφέρθηκε στις μειώσεις των αποδοχών των δικαστών, έκλεισε την ομιλία της, λέγοντας: «Διαβεβαιώνω και πάλι προς κάθε κατεύθυνση ότι μέσα σ' αυτή τη δυσχερέστατη κρίση, την οποία διανύει και η χώρα μας και η Δικαιοσύνη, οι δικαστές εξακολουθούν να παραμένουν ανεξάρτητοι και υπερήφανοι και ότι ο δοκιμαζόμενος ελληνικός λαός μπορεί και πρέπει να τους εμπιστεύεται».

Η κυρία Στενιώτη  επισήμανε ότι «οι δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί, παρά τις αντιξοότητες κάτω από τις οποίες ασκούμε το λειτούργημά μας, διαβεβαιώνουμε όλους ότι θα εξακολουθήσουμε με αυτοθυσία, αυταπάρνηση, σθένος, αίσθημα ευθύνης και αφοσίωση στο καθήκον να υπηρετούμε τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, να προασπιζόμαστε τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις αρχές του κράτους δικαίου, όπως το Σύνταγμα, ο νόμος και η συνείδησή μας επιτάσσουν, δίχως σε καμία περίπτωση να εξυπηρετούμε πολιτικές σκοπιμότητες».

Και κατέληξε η γραμματέας της ΕΔΕ: «Να διαβεβαιώσουμε ότι έχουμε όραμα για τη Δικαιοσύνη και ότι είμαστε παρόντες για να υπερασπισθούμε αρχές και αξίες, και επίσης να διαβεβαιώσουμε όλους ότι δεν υπάρχει εύφορο έδαφος στη Δικαιοσύνη για παρεμβάσεις στο έργο της».
          
Με τη σειρά του, ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαρ. Αθανασίου, ανέφερε: «Αυτές τις ημέρες, η Δικαιοσύνη της χώρας μας καλείται να επιτελέσει ένα πολύ δύσκολο έργο. Πρέπει να προστατεύσει τη Δημοκρατία από τις ακρότητες και πρέπει να το κάνει αυτό μέσα στα όρια που το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους ορίζουν. Πρέπει να αντιμετωπίσει τους αμφισβητίες του δημοκρατικού ιδεώδους όχι με τα όπλα τους, αλλά με τη δημοκρατική νομιμότητα».   

Και τόνισε ο κ. Αθανασίου: «Ας την αφήσουμε, λοιπόν, να το πράξει. Ας την αφήσουμε να ολοκληρώσει το έργο της. Το έργο της που ξεκινά με την έρευνα και τη μελέτη και τελειώνει με την απόφαση. Την απόφαση, την νηφάλια την οριστική και αμετάκλητη. Η Ελληνική Δικαιοσύνη έχει τη δυνατότητα να το κάνει, γιατί είναι θεσμικά ανεξάρτητη, τόσο ανεξάρτητη που άλλες έννομες τάξεις θα ζήλευαν. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη απόδειξη και ταυτόχρονα εγγύηση ότι η Δημοκρατία μας είναι ισχυρή, λειτουργεί και αντιμετωπίζει όποιον επιχειρεί να την υπονομεύσει. Η Πολιτεία, με τη σειρά της, οφείλει να τονίζει και να αναδεικνύει αυτή την ανεξαρτησία με όλους τους συνταγματικά κατοχυρωμένους τρόπους».

Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2013

Προσωρινές διαταγές κατά της διαθεσιμότητας εκδόθηκαν για εκπαιδευτικούς από το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών

Ένα ακόμα πλήγμα για μέτρο της διαθεσιμότητας δημοσίων υπαλλήλων, με την απόφαση της 30.9.2013 του Προέδρου του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία χορηγείται προσωρινή δικαστική διαταγή αναστολής εκτελέσεως του μέτρου αυτού, για 22 εκπαιδευτικούς, οι οποίοι τέθηκαν σε διαθεσιμότητα στις 23 Ιουλίου.

Σημειώνεται, ότι πρόκειται για την πρώτη προσωρινή διαταγή που χορηγείται από το Διοικητικό Εφετείο σε ομαδική αίτηση αναστολής εκτελέσεως. Οι 22 αιτούντες επιστρέφουν, δυνάμει της σχετικής απόφασης, στα καθήκοντά τους, με πλήρεις αποδοχές.

Υπενθυμίζεται τέλος, ότι ολοένα και πληθαίνουν οι δικαστικές αποφάσεις, με τις οποίες αμφισβητείται πλέον ανοιχτά το μνημονιακό μέτρο της διαθεσιμότητας, με την πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας να χαρακτηρίζει αντισυνταγματική την πρώτη εφεδρεία δημοσίων υπαλλήλων του 2011.

Πηγή : http://www.lawnet.gr/news/dioikitiko-efeteio-a8inon-prosorines-diatages-gia-ekpaideutikous-se-dia8esimotita-31026.html

Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2013

Αυτόφωρο και διαρκές έγκλημα

1. ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ που ορίζει την έννοια του αυτοφώρου εγκλήματος

Αυτόφωρο έγκλημα
Άρθρο 242 Κώδικα Ποινικής Δικονομίας

1. Αυτόφωρο είναι το έγκλημα την ώρα  που  γίνεται  ή  το  έγκλημα  που  έγινε  πρόσφατα. Η πράξη θεωρείται ότι έγινε πρόσφατα, ιδίως όταν αμέσως ύστερα από αυτήν  ο  δράστης  καταδιώκεται από  τη δημόσια δύναμη ή από τον παθόντα ή με δημόσια κραυγή, όπως και όταν συλλαμβάνεται οπουδήποτε να έχει αντικείμενα ή ίχνη από τα  οποία συμπεραίνεται ότι διέπραξε το έγκλημα σε πολύ πρόσφατο χρόνο.
2.  Ποτέ δεν θεωρείται ότι συντρέχει μία από τις παραπάνω  περιπτώσεις, αν πέρασε όλη η επόμενη ημέρα από την τέλεση της πράξης.
3.   Τα  εγκλήματα  που  τελούνται  δια  του  τύπου θεωρούνται πάντοτε αυτόφωρα.
4. Τα εγκλήματα που τελούνται από ανηλίκους δεν δικάζονται ως αυτόφωρα.

2. 9/2009 ΓΝΜΔ ΕΙΣΑΠ (ΕΓΚ)
Στα στιγμιαία εγκλήματα, τα οποία είναι εκείνα επί των οποίων η προσβολή του εννόμου αγαθού τελειούται διά της εφάπαξ πραγματώσεως της αντικειμενικής τους υποστάσεως, (Ν. Χωραφάς, Γεν.
Αρχαί, τόμ. πρώτος, σελ. 163) αυτόφωρο είναι το έγκλημα την ώρα που γίνεται ή το έγκλημα που έγινε πρόσφατα.

Η πράξη θεωρείται ότι έγινε πρόσφατα, ιδίως όταν αμέσως ύστερα από αυτήν ο δράστης καταδιώκεται από τη δημόσια δύναμη ή από τον παθόντα ή με δημόσια κραυγή, όπως και όταν συλλαμβάνεται οπουδήποτε να έχει αντικείμενα ή ίχνη από τα οποία συμπεραίνεται ότι διέπραξε το έγκλημα σε πολύ πρόσφατο χρόνο. Ποτέ δεν θεωρείται ότι συντρέχει μια από τις παραπάνω περιπτώσεις αν πέρασε όλη η επόμενη μέρα από την τέλεση της πράξης (άρθρο 242 παρ. 1 και 2 ΚΠΔ).

Επί των διαρκών αδικημάτων, εφόσον διαρκεί η τέλεση τους είναι αυτόφωρα. Για να χαρακτηρισθεί μια αξιόποινη πράξη ως διαρκές έγκλημα, πρέπει όχι μόνο η αρχική τέλεση της να στοιχειοθετεί την κατά νόμο αντικειμενική της υπόσταση, αλλά και η παραπέρα από το δράστη διατήρηση της να μην αποτελεί μόνο συνέπεια, αλλά συνέχεια αυτής, δηλαδή να στοιχειοθετεί και αυτή την αντικειμενική υπόσταση του ιδίου εγκλήματος.

Έτσι λοιπόν, στην κατά νόμο αντικειμενική υπόσταση του διαρκούς εγκλήματος δεν ανήκει μόνο η παραγωγή ή η τέλεση του εγκλήματος, αλλά νόμιμα εντάσσεται σ` αυτή και η παραπέρα διατήρηση του, που στοιχειοθετεί και αυτή την αντικειμενική υπόσταση του αρχικού εγκλήματος. 

Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το διαρκές έγκλημα είναι μεν τυπικά τετελεσμένο όταν πραγματοποιηθεί η σύμφωνα με το νόμο αντικειμενική του υπόσταση, όμως τούτο αποπερατώνεται ουσιαστικά μόνον όταν αρθεί η παράνομη κατάσταση που έχει από αυτό δημιουργηθεί και που η διατήρηση της στοιχειοθετεί το αρχικό έγκλημα και έτσι αποΐελεί τη συνέχιση του (ΓνωμΕισΑΠ Κων. Σταμάτη με τις σ` αστή παραπομπές στη νομολογία και τη θεωρία ΠοινΧρΛΔ`,98). (...).

Σύντομος ορισμός: Διαρκή εγκλήματα είναι εκείνα στα οποία η εγκληματική πράξη έχει διάρκεια τέτοια ώστε να μην επιτρέπει στο έννομο αγαθό να ειρηνεύσει. Τέτοια είναι επί παραδείγματι η παράνομη κατακράτηση (325 ΠΚ) και η απαγωγή (327 ΠΚ).

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013

ΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

Κατωτέρω παραθέτουμε τις εφαρμοζόμενες κρίσιμες διατάξεις, καθώς και σχετική νομολογία στην υπόθεση που απασχολεί την ελληνκή δικαιοσύνη και κοινωνία, όπως αυτές ισχυουν σήμερα, για τις οποίες πολύς λόγος έγινε τον τελευταίο καιρό, ώστε, να δοθεί η δυνατότητα στον καθένα να τις μελετήσει:

1.  ΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 187 Ποινικού Κώδικα 
Εγκληματική οργάνωση 

1. Με Κάθειρξη μέχρι δέκα ετών τιμωρείται όποιος συγκροτεί ή εντάσσεται ως μέλος σε δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα από τρία ή περισσότερα πρόσωπα (οργάνωση) "που επιδιώκει" τη διάπραξη περισσότερων κακουργημάτων που προβλέπονται στα άρθρα 207 (Παραχάραξη), 208 (Κυκλοφορία παραχαραγμένων νομισμάτων), 216 (Πλαστογραφία), 218 (Πλαστογραφία και κατάχρηση ενσήμων), 242 (ψευδής βεβαίωση, νόθευση), 264 (Εμπρησμός), 265 (Εμπρησμός σε δάση), 268 (πλημμύρα), 270 (έκρηξη), 272 (Παραβάσεις σχετικές με τις εκρηκτικές ύλες), 277 (πρόκληση ναυαγίου), 279 (δηλητηρίαση πηγών και τροφίμων), 291 (διατάραξη της ασφάλειας σιδηροδρόμων, πλοίων και αεροσκαφών), 299 (ανθρωποκτονία με πρόθεση), 310 (Βαριά σωματική βλάβη, 322 (Αρπαγή), 323 (εμπόριο δούλων), "323Α (εμπορία ανθρώπων)" 324 (Αρπαγή ανηλίκων), 327 (ακούσια απαγωγή), 336 (Βιασμός), 338 (Κατάχρηση σε ασέλγεια), 339 (αποπλάνηση παιδιών), "348 Α (πορνογραφία ανηλίκων) , 351 (Σωματεμπορία), 351Α (ασέλγεια με ανήλικο έναντι αμοιβής)", 374 (Διακεκριμένες περιπτώσεις Κλοπής), 375 (Υπεξαίρεση), 380 (Ληστεία), 385 (Εκβίαση), 386 (Απάτη), 386Α (Απάτη με υπολογιστή), 404 (Τοκογλυφία),
 «στο τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 5 του άρθρου 87 και στο άρθρο 88 του ν. 3386/2005 (ΦΕΚ 212 Α`), όταν οι πράξεις αυτές (διευκόλυνση της παράνομης εισόδου ή εξόδου ή της παράνομης μεταφοράς υπηκόων τρίτων χωρών) τελούνται από κερδοσκοπία,». 

 όπως επίσης περισσότερων κακουργημάτων που προβλέπονται στη νομοθεσία περί ναρκωτικών, όπλων, εκρηκτικών υλών και προστασίας από υλικά που εκπέμπουν επιβλαβείς για τον άνθρωπο ακτινοβολίες. "καθώς και περισσότερων κακουργημάτων που προβλέπονται και τιμωρούνται από τη νομοθεσία για την Προστασία των Αρχαιοτήτων και εν γένει της Πολιτιστικής Κληρονομιάς." 

 «,καθώς και περισσότερων εγκλημάτων που προβλέπονται και τιμωρούνται από τη διάταξη του άρθρου 41 ΣΤ του ν. 2725/1999, όπως ισχύει».

 ***Η εντος "" φράση προστέθηκε με τη παρ.1 του άρθρου 4 του Ν.4049/2012 (ΦΕΚ Α 35/23.2.2012). Με τη παρ.2 του ιδίου άρθρου του ως άνω νόμου ορίζεται ότι: "2. Για τις αξιόποινες πράξεις του άρθρου 41 ΣΤ του ν. 2725/1999, καθώς και της πρώτης παραγράφου του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 253 Α του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας περί ειδικών ανακριτικών πράξεων και οι διατάξεις για την προστασία μαρτύρων του άρθρου 9 του ν. 2928/2001." «όπως επίσης και περισσοτέρων εγκλημάτων που προβλέπονται και τιμωρούνται στο άρθρο 1280 του ν. 2725/ 1999. Για τα εγκλήματα του άρθρου αυτού η ιδιότητα του ιατρού, προπονητή ή φυσιοθεραπευτή αποτελεί επιβαρυντική περίπτωση.»

 ***Η εντος "" φράση προστέθηκε με τη παρ.1 του άρθρου 12 του Ν.4049/2012 (ΦΕΚ Α 35/23.2.2012). Με τη παρ.2 του ιδίου άρθρου του ως άνω νόμου ορίζεται ότι: 2. Για τις αξιόποινες πράξεις του άρθρου 1280 του ν. 2725/1999, καθώς και της πρώτης παραγράφου του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 253Α του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας περί ειδικών ανακριτικών πράξεων και οι διατάξεις για την προστασία μαρτύρων του άρθρου 9 του ν. 2928/2001. 

«Με την ίδια ποινή τιμωρείται ο υπαίτιος της πράξεως του πρώτου εδαφίου, αν η εγκληματική οργάνωση επιδιώκει την τέλεση περισσότερων αξιόποινων πράξεων σχετικά με την αποφυγή καταβολής νόμιμου φόρου, τέλους, δασμού ή άλλης επιβαρύνσεως κατά την αγορά, πώληση, παραλαβή, παράδοση, μεταφορά, διαμετακόμιση, εμπορία, κατοχή, αποθήκευση, εισαγωγή ή εξαγωγή εμπορεύματος ή και προϊόντος απομίμησης, παραποίησης ή πειρατείας». 

 «2. Όποιος παρέχει ουσιώδεις πληροφορίες ή υλικά μέσα, με σκοπό να διευκολύνει ή να υποβοηθήσει οργάνωση της προηγούμενης παραγράφου για τη διάπραξη των επιδιωκόμενων από αυτή κακουργημάτων, τιμωρείται με Κάθειρξη μέχρι δέκα ετών.». 

 «3. Όποιος διευθύνει την οργάνωση της πρώτης παραγράφου τιμωρείται με Κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών». «Με την ίδια ποινή τιμωρείται το μέλος της οργάνωσης αν κατά τον χρόνο τέλεσης του εγκλήματος του δευτέρου εδαφίου της πρώτης παραγράφου ήταν δημόσιος υπάλληλος ή υπάλληλος υπό την έννοια του άρθρου 263α.» 

  4. "2. Οποιος με Απειλή ή χρήση βίας κατά δικαστικών λειτουργών, ενόρκων, ανακριτικών ή δικαστικών υπαλλήλων, μαρτύρων, πραγματογνωμόνων και διερμηνέων ή με δωροδοκία των ίδιων προσώπων ματαιώνει την αποκάλυψη ή τη δίωξη ή την τιμωρία του εγκλήματος της συγκρότησης ή ένταξης σε εγκληματική οργάνωση της παραγράφου 1 τιμωρείται με Κάθειρξη μέχρι δέκα (10) έτη και με χρηματική ποινή από εκατό χιλιάδες (100.000) μέχρι πεντακόσιες χιλιάδες (500.000) ευρώ. Οποιος στις παραπάνω περιπτώσεις ματαιώνει την αποκάλυψη ή τη δίωξη ή την τιμωρία όχι μόνο του εγκλήματος της συγκρότησης ή ένταξης σε εγκληματική οργάνωση της παραγράφου 1, αλλά και άλλου εγκλήματος, από εκείνα που απαριθμούνται στην ίδια παράγραφο, τιμωρείται με Κάθειρξη και χρηματική ποινή από εκατό χιλιάδες (100.000) ευρώ μέχρι ένα εκατομμύριο (1.000.000) ευρώ." 

  5.  3. `Οποιος, εκτός από τις περιπτώσεις της παραγράφου 1, ενώνεται με άλλον για να διαπράξει κακούργημα (συμμορία), τιμωρείται με Φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών. Με Φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών τιμωρείται ο υπαίτιος, αν η κατά το προηγούμενο εδάφιο ένωση έγινε για τη διάπραξη πλημμελήματος το οποίο τιμωρείται με Φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και με το οποίο επιδιώκεται οικονομικό ή άλλο υλικό όφελος ή η προσβολή της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας ή της γενετήσιας ελευθερίας. 6 4. Η κατασκευή, προμήθεια ή κατοχή όπλων, εκρηκτικών υλών και χημικών ή βιολογικών υλικών ή υλικών που εκπέμπουν επιβλαβείς για τον άνθρωπο ακτινοβολίες προς εξυπηρέτηση των σκοπών της οργάνωσης της παραγράφου 1 ή της συμμορίας της παραγράφου 3 ή η επιδίωξη οικονομικού ή άλλου υλικού οφέλους των μελών τους συνιστούν επιβαρυντικές περιστάσεις. Η μη τέλεση οποιουδήποτε από τα επιδιωκόμενα εγκλήματα των παραγράφων 1 και 3 συνιστά ελαφρυντική περίσταση. Η απλή ψυχική συνέργεια στα εγκλήματα της συγκρότησης ή συμμετοχής κατά την παράγραφο 1 ή της συμμορίας κατά την παράγραφο 3 δεν τιμωρείται, εφόσον τα μέλη της οργάνωσης ή συμμορίας δεν επιδιώκουν οικονομικό ή άλλο υλικό όφελος. «Επιβαρυντική περίσταση συνιστά επίσης η τέλεση της πράξεως του τελευταίου εδαφίου της πρώτης παραγράφου με υλικό αντικείμενο το αργό πετρέλαιο ή άλλο πετρελαιοειδές ή ενεργειακό προϊόν.» 

  7.  5. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται και όταν οι προβλεπόμενες σε αυτό αξιόποινες πράξεις τελέσθηκαν στην αλλοδαπή από ημεδαπό ή στρέφονταν κατά `Ελληνα πολίτη ή κατά νομικού προσώπου που εδρεύει στην ημεδαπή ή κατά του Ελληνικού κράτους, ακόμη και αν αυτές δεν είναι αξιόποινες κατά τους νόμους της χώρας στην οποία τελέσθηκαν". 

Άρθρο 62 του Συντάγματος
1. Όσο διαρκεί η βουλευτική περίοδος ο βουλευτής δεν διώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με άλλο τρόπο περιορίζεται χωρίς άδεια του Σώματος. Επίσης δεν διώκεται για πολιτικά εγκλήματα βουλευτής της Βουλής που διαλύθηκε, από τη διάλυσή της και έως την ανακήρυξη των βουλευτών της νέας Βουλής.
Η άδεια θεωρείται ότι δεν δόθηκε, αν η Βουλή δεν αποφανθεί μέσα σε τρεις μήνες αφότου η αίτηση του εισαγγελέα για δίωξη διαβιβάστηκε στον Πρόεδρο της Βουλής.
Η τρίμηνη προθεσμία αναστέλλεται κατά τη διάρκεια των διακοπών της Βουλής.
Δεν απαιτείται άδεια για τα αυτόφωρα κακουργήματα.

Άρθρο 55 του Συντάγματος
1. Για να εκλεγεί κανείς βουλευτής απαιτείται να είναι Έλληνας πολίτης, να έχει τη νόμιμη ικανότητα να εκλέγει και να έχει συμπληρώσει το εικοστό πέμπτο έτος της ηλικίας του κατά την ημέρα της εκλογής.
2. Βουλευτής που στερήθηκε κάποιο από τα παραπάνω προσόντα εκπίπτει αυτοδικαίως από το βουλευτικό αξίωμα.

Το άρθρο 104 του εκλογικού νόμου προβλέπει τη διεξαγωγή αναπληρωματικής εκλογής σε κάθε περίπτωση στην οποία δεν υπάρχει αναπληρωματικός από τον ίδιο συνδυασμό, για να καταλάβει βουλευτική έδρα η οποία εκκενώθηκε. Συνεπώς, εάν παραιτηθεί εν ενεργεία βουλευτής και μετά από αυτόν όλοι οι επιλαχόντες του ίδιου συνδυασμού, είναι υποχρεωτική η διεξαγωγή αναπληρωματικής εκλογής.


Επομένως, από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής δεν χάνουν τη βουλευτική τους ιδιότητα, αλλά δεν θα μπορούν στην πράξη να ασκήσουν τα βουλευτικά τους καθήκοντα και να συμμετάσχουν σε ψηφοφορίες στη Βουλή. 
Τη βουλευτική τους ιδιότητα τη χάνουν μόνο αν και εφόσον οι κατηγορούμενοι καταδικαστούν από το ποινικό δικαστήριο σε στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων παράλληλα με την κύρια ποινή που είναι ποινή καθείρξεως. Σε περίπτωση δε που συμβεί κάτι τέτοιο, υπάρχουν δύο πιθανά σενάρια: είτε να δεχτούν την έδρα οι αναπληρωματικοί, είτε - αν αρνηθούν όλοι οι αναπληρωματικοί βουλευτές - να υπάρξουν αναπληρωματικές εκλογές στις αντίστοιχες εκλογικές περιφέρειες των παραιτηθέντων βουλευτών.

2.  ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ για το άρθρο 187 ΠΚ

Κατά την διάταξη του άρθρου 187 παρ. 1 του ΠΚ η οποία έχει αντικατασταθεί με την διάταξη του άρθρου 1 του Νόμου 2928/2001 και συμπληρώθηκε με την διάταξη του άρθρου 11 παρ. 3 του νόμου 3064/2002  ορίζεται ότι: «Με κάθειρξη μέχρι δέκα (10) ετών τιμωρείται όποιος συγκροτεί ή εντάσσεται ως μέλος σε δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα από τρία ή και περισσότερα πρόσωπα για την διάπραξη περισσοτέρων κακουργημάτων που προβλέπονται από τις διατάξεις των άρθρων…. 336 του ΠΚ  (βιασμός,) 338 του ΠΚ (κατάχρηση σε ασέλγεια) 339 του ΠΚ (αποπλάνηση ανηλίκων), 348 Α του ΠΚ (πορνογραφία ανηλίκων) 351 (σωματεμπορία) 351 Α (ασέλγεια με ανήλικο έναντι αμοιβής) … .. ».  Η ανωτέρω διάταξη προβλέπει δύο εγκλήματα την συγκρότηση εγκληματικής ομάδας (στιγμιαίο έγκλημα) και την ένταξη σε ήδη δομημένη εγκληματική ομάδα νέων μελών. (διαρκές έγκλημα).

 Το έγκλημα που προβλέπεται από την ανωτέρω διάταξη είναι πραγματοπαγές, για τον λόγο αυτό τα μέλη μπορούν να αντικατασταθούν ή να εναλλαγούν μεταξύ τους. Για την στοιχειοθέτηση του ανωτέρω εγκλήματος  της συγκρότησης ή ένταξης σε εγκληματική ομάδα απαιτείται να υφίσταται μεταξύ των μελών πειθαρχία  και ενεργός δράσης, χωρίς να είναι αναγκαία και η επικοινωνία των μελών μεταξύ τους αρκεί τα μέλη να εκτελούν τα ανατιθέμενα σ΄ αυτά καθήκοντα χωρίς να απαιτείται το κάθε μέλος να συμμετέχει και στον σχηματισμό  της εγκληματικής δράσης. Η απλή συμφωνία των μελών δηλ. η σύμπτωση των βουλήσεων των μελών για την τέλεση ορισμένων κακουργημάτων δεν αρκεί, γιατί τότε κάθε μορφή συναυτουργίας θα μπορούσε να αναχθεί και στο ιδιώνυμο έγκλημα της συγκρότησης ή ένταξης σε δομημένη εγκληματική ομάδα. 

Σκοπός των δραστών  των ανωτέρω εγκλημάτων είναι η συστηματική τέλεση επιλεγμένων αξιοποίνων πράξεων, που διακρίνονται για την αυξημένη απαξία τους και αντικοινωνικότητα τους. Οι δράστες των ανωτέρω εγκλημάτων πρέπει να έχουν σκοπό να τελέσουν απεριόριστο αριθμό κακουργημάτων που προβλέπονται από την παραπάνω διάταξη (...). 

Η ανωτέρω διάταξη του άρθρου 187 παρ. 1 του ΠΚ είχε θεσπιστεί αρχικά για την προστασία της κοινωνίας από τις τρομοκρατικές οργανώσεις αλλά ισχύει  και για κάθε μορφή ομαδικής εγκληματικής δράσης, που βάλλει κατά της οργανωμένης κοινωνίας και της έννομης τάξης. 

Η χρονική διάρκεια της εγκληματικής ομάδας δεν μπορεί να είναι εκ των προτέρων καθορισμένη, μπορεί να είναι αόριστης διάρκειας ή η διάρκεια αυτής να μην έχει επακριβώς υπολογιστεί, αρκεί  να εκτείνεται σε βάθος χρόνου. Για την συγκρότηση της εγκληματικής ομάδας και την ένταξη σ΄ αυτήν  απαιτούνται τρία τουλάχιστον πρόσωπα με δυνατότητα επαύξησης του αριθμού των μελών αυτής και εναλλαγής των προσώπων αυτής. Σκοπός της εγκληματικής ομάδας πρέπει να είναι η διάπραξη διαφόρων εγκλημάτων (ομοειδών ή ετεροειδών) με αυξημένη κοινωνική απαξία, που βάλλουν κατά της οργανωμένης κοινωνίας. 

Η δραστηριότητα των μελών της εγκληματικής ομάδας δεν είναι αναγκαίο να περιορίζεται εντός εθνικών ορίων αλλά μπορεί να εκτείνεται και πέραν αυτών  προσβάλλοντας την κοινωνία, και τα θεμέλια της  οργανωμένης πολιτείας και οικονομικής ζωής των μελών αυτής (πολιτείας).

Για την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της συγκρότησης και ένταξης σε εγκληματική ομάδα με διαρκή δράση δεν είναι αναγκαία και η πραγμάτωση των επιδιωκομένων να τελεστούν εγκλημάτων, αρκεί να  αποδεικνύεται η βεβαιότητα του σκοπού  της τελέσεως αυτών. Στην περίπτωση αυτή τιμωρείται η βούληση των μελών της εγκληματικής ομάδας, η οποία  προέβη στον σχηματισμό της διάπραξης ενός εγκλήματος ή εγκλημάτων που αναφέρονται στην παραπάνω διάταξη χρησιμοποιώντας τα υπάρχοντα σ΄ αυτήν (ομάδα)οικονομοϋλικοτεχνικά μέσα (βλ. σχετ. ΑΠ   87/2000 Ποιν/νη 3 σελ 468, ΔιατΕισΕφΘεσ. 265/98 Υπερ. 1999 σελ 435, ΑΠ 265/2002 Πράξη και Λόγος Ποινικού Δικαίου 2003 σελ. 223, ΑΠ 615/2003 Πράξη και Λόγος Ποινικού Δικαίου 2003 σελ. 223,ΑΠ 402/2004 Πράξη και Λόγος του Ποινικού Δικαίου 2004 σελ 261, ΣυμβΕΦΑθ. 3028/2003 Ποιν. Χρον ΝΕ 164, ΒουλΣυμβΕΦΑθ 1270/2003 Πράξη και Λόγος Ποινικού Δικαίου 2003 σελ 221, ΑΠ 33/2006, ΑΠ 48/2006 Τράπεζα νομικών Πληροφοριών Νομος,ΒουλΣυμβΕφΑιγ.35/2005 Ποιν/δνη 2005 σελ 672,ΣυμβΕΦΘεσ 491/2007 Αρμ. 2007 σελ 1760, Αθανασίου Κονταξή ερμ Ποινικού Δικαίου σελ 1629, Μιχ. Μαργαρίτη,  Ι Μανωλεδάκη ερμ. Ποινικού Κώδικα σελ 105. Ασφάλεια και Ελευθερία Ι Μανωλεδάκη σελ 103 επ.).

Δευτέρα 13 Μαΐου 2013

Απορρίφθηκε το αίτημα της ΟΛΜΕ για "πάγωμα" της πολιτικής κινητοποίησης των εκπαιδευτικών και της επίταξης των κτιρίων των σχολείων


Απέρριψε ο αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Σωτ. Ρίζος, το αίτημα της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ) να χορηγηθεί προσωρινή διαταγή, με την οποία να «παγώνουν» προσωρινά οι κυβερνητικές αποφάσεις για την πολιτική κινητοποίηση των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και την επίταξη των κτιρίων (σχολείων), που είναι αναγκαία για την διεξαγωγή των πανελλαδικών εξετάσεων.
Η κύρια προσφυγή (αίτηση ακύρωσης) της ΟΛΜΕ θα συζητηθεί στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας στις 7 Ιουνίου 2013 με εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας, Ηρ. Τσακόπουλο, και βοηθό τον Β. Γκέρτσο. Η ΟΛΜΕ κατέθεσε στο ΣτΕ και αίτηση αναστολής. (Δείτε περισσότερα εδώ)

Πέμπτη 2 Μαΐου 2013

Αντισυνταγματική έκρινε το ΣτΕ την τακτοποίηση των αυθαιρέτων νέας γενιάς

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) σε διάσκεψη, κεκλεισμένων των θυρών, έκρινε σύμφωνα με πληροφορίες, αντισυνταγματική την τακτοποίηση των αυθαιρέτων νέας γενιάς με «πάγωμα» της κατεδάφισής τους για 30 χρόνια (αφού καταβληθεί το σχετικό πρόστιμο), όπως επίσης έκρινε αντισυνταγματικό στο σύνολό του το νόμο 4014/2011 για την περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων, την δημιουργία του «Πράσινου Ταμείου», κ.λπ.

Όπως τόνιζαν νομικοί κύκλοι η απόφαση αυτή του ΣτΕ δημιουργεί αδιέξοδο σε εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που τακτοποίησαν τα αυθαίρετά τους, ενώ διαιωνίζει το πρόβλημα των αυθαιρέτων, καθώς η Πολιτεία δεν εκφράζει τη βούληση να συμμορφωθεί στις αποφάσεις του ΣτΕ. Επίσης, προκαλείται αναστάτωση λόγω των χιλιάδων περιπτώσεων μεταβιβάσεως ακινήτων και συμβολαιογραφικών πράξεων που έγιναν την τελευταία διετία, ενώ την ίδια στιγμή προκαλούνται τεράστια ερωτηματικά στους πολίτες οι οποίοι εντάχθηκαν στις σχετικές ρυθμίσεις του νόμου καταβάλλοντας αξιόλογα χρηματικά ποσά για την νομιμοποίηση των αυθαιρέτων τους. Εξάλλου, γεννώνται ερωτηματικά για το εάν θα επιστραφούν τα ποσά που έχουν καταβληθεί για την νομιμοποίηση αυθαιρέτων ή θα βρεθεί άλλης μορφής λύση. Μάλιστα, προσέθεταν οι ίδιοι κύκλοι ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι έχουν καταβληθεί και αμοιβές σε μηχανικούς οι οποίοι επωμισθήκαν το μεγάλο βάρος διευθέτησης της νομιμοποίησης. Πάντως, σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι άμεση η νομοθετική παρέμβαση του υπουργείου Περιβάλλοντος, προσέθεταν οι ίδιοι κύκλοι.

Να σημειωθεί ότι και κατά το πρόσφατο παρελθόν η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει κρίνει αντισυνταγματική την παλαιότερη προσπάθεια (παλαιό νομοθετικό πλαίσιο) νομιμοποίησης των αυθαιρέτων.

Ειδικότερα, η Ολομέλεια των συμβούλων της Επικρατείας (πρόεδρος ο Κ. Μενουδάκος και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Αικατερίνη Σακελλαροπούλου) στην εν λόγω διάσκεψη έκριναν κατά πλειοψηφία ότι ο Ν. 4014/2011 είναι αντίθετος στο άρθρο 24 παράγραφος 2 του Συντάγματος που προστατεύει το περιβάλλον, τον ορθολογικό πολεοδομικό σχεδιασμό, το οικιστικό περιβάλλον, κ.λπ.

Συγκεκριμένα, οι δικαστές έκριναν ότι ο επίμαχος νόμος του 2011 παραβιάζει ευθέως το άρθρο 24 του Συντάγματος και δεν δέχθηκαν κανέναν άλλο ισχυρισμό όσων είχαν προσφύγει στο ΣτΕ κατά της τακτοποίησης των αυθαιρέτων, κ.λπ. Επίσης, δεν δέχθηκαν ότι λόγοι δημοσίου συμφέροντος επιβάλλουν την επιβάρυνση -του ήδη κατά πολύ επιβαρυμένου- οικιστικού περιβάλλοντος και έκαναν δεκτές τις σχετικές αιτήσεις ακυρώσεως.

Οι θέσεις της εισηγήτριας για τα αυθαίρετα του 2011
Κατά την συζήτηση των προσφυγών ενώπιον της Ολομέλειας του ΣτΕ στις 14 Φεβρουαρίου 2012, κατά του νόμου του 2011 για τα αυθαίρετα, η κυρία Σακελλαροπούλου είχε αναφερθεί στην νομολογία του δικαστηρίου της τελευταίας 3ετίας (παλαιότερες αποφάσεις) που είχαν κρίνει ότι η συνταγματική ανοχή απέναντι στα αυθαίρετα εξαντλήθηκε με τον Ν. 1337/1983 και ότι δεν είναι δυνατή η αποφυγή κατεδάφισης για τα αυθαίρετα «νέας γενιάς», δηλαδή όσα κτίστηκαν μετά τις 31.1.1983. Επίσης, η εισηγήτρια είχε αναφερθεί στο περιεχόμενο του επίμαχου Ν. 4014/2011, που μεταξύ των άλλων, προβλέπει, ότι αναστέλλεται για 30 χρόνια η επιβολή κυρώσεων και κατεδάφισης αυθαιρέτων (περιλαμβανομένων και των ημιυπαίθριων χώρων) μετά την καταβολή του σχετικού προστίμου (το ύψος του οποίου καθορίζεται ανάλογα με την κατηγορία στην οποία θα υπαχθεί η πολεοδομική παράβαση), ενώ ορίζεται ότι το ειδικό πρόστιμο που θα καταβληθεί θα αποδίδεται στο «Πράσινο Ταμείο». Μάλιστα, είχε επισημάνει η εισηγήτρια ότι δόθηκαν αλλεπάλληλες παρατάσεις για την υποβολή των αιτήσεων υπαγωγής των αυθαιρέτων στον επίμαχο νόμο, όπως είχαν επίσης δοθεί και παρατάσεις για τις καταθέσεις των απαιτούμενων δικαιολογητικών.

Επιπρόσθετα, η κυρία Σακελλαροπούλου τον περασμένο Φεβρουάριο ενώπιον του ακροατηρίου είχε θέσει το ερώτημα «εάν η αντιμετώπιση της οξύτατης δημοσιονομικής κρίσης την οποία διέρχεται η χώρα, σε συνδυασμό με τη γενικευμένη και διαχρονική μορφή που έχει λάβει η αυθαίρετη δόμηση, μετά την πάροδο 30 περίπου ετών από τη θέσπιση του Ν. 1337/1983 και την πρόβλεψη παρεμβάσεων πολεοδομικής εξισορρόπησης με διάθεση τμήματος των εσόδων, συνιστούν ή όχι εξαιρετικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν αφενός την απόκλιση από τις συνταγματικές αρχές του κράτους δικαίου και της ισότητας των πολιτών έναντι του νόμου και αφετέρου αν θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την επιβάρυνση του φυσικού και οικιστικού περιβάλλοντος, αλλά και τη διαφοροποίηση της πάγιας νομολογίας του ΣτΕ ως προς την αυθαίρετη δόμηση».

Προμήνυμα του ΣτΕ για αντισυνταγματικότητα του Ν. 4014/2011
Υπενθυμίζεται ότι τις πρώτες ημέρες του Απριλίου του 2012 η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (διαδικασία Αναστολών) με πρόεδρο τον μετέπειτα υπηρεσιακό πρωθυπουργό Παν. Πικραμμένο και εισηγήτρια την σύμβουλο Επικρατείας κυρία Σακελλαροπούλου, έστειλε το πρώτο μήνυμα για την «τύχη» των αυθαιρέτων του Ν. 4014/2011. Τότε, οι δικαστές «πάγωσαν» την νομιμοποίηση όλων των αυθαιρέτων νέας γενιάς που η ανέγερσής τους βεβαιωνόταν με «ελαστικούς» τρόπους απόδειξης του χρόνου κατασκευής τους (υπεύθυνες δηλώσεις και βεβαιώσεις μηχανικών, ιδιωτικά έγγραφα, κ.λπ.), επαναφέροντας το «ρολόι» στο καθεστώς των προϋποθέσεων νομιμοποίησης προ της 28ης Ιουλίου 2011 (ημερομηνία εφαρμογής του Ν. 4014/2011), έτσι ώστε να αποδεικνύεται ο χρόνος κατασκευής μόνο με αεροφωτογραφίες και δημόσια έγγραφα.

Παράλληλα, το περασμένο χρόνο η Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου με την ίδια απόφασή της (180/2012) είχε κρίνει ότι με την διαδικασία που ακολουθείται για την νομιμοποίηση των αυθαιρέτων νέας γενιάς «υπάρχει κίνδυνος περαιτέρω βλάβης του φυσικού και οικιστικού περιβάλλοντος και δημιουργίας τετελεσμένων καταστάσεων με την πραγματοποίηση και νέας αυθαίρετης δόμησης».
Παλαιότερο νομοθετικό πλαίσιο

Να σημειωθεί ότι και κατά το παρελθόν η Ολομέλεια του ΣτΕ είχε κρίνει αντισυνταγματικό το παλαιότερο νομοθετικό καθεστώς νομιμοποίησης των αυθαιρέτων. Τότε, μάλιστα, οι σύμβουλοι Επικρατείας είχαν κρίνει πολύ αυστηρότερα το παλαιό νομοθετικό πλαίσιο, αφού είχαν αποφανθεί ότι πλέον της παραβίασης του άρθρου 24 του Συντάγματος (κάτι που κρίθηκε και τώρα για το Ν. 4014/2011), παραβιάζονται επιπρόσθετα, οι συνταγματικές αρχές της ισότητας (άρθρο 4), του κράτους δικαίου (άρθρο 25), καθώς και οι αρχές του σεβασμού και της προστασίας της αξίας του ανθρώπου (άρθρο 2 Συντάγματος).

Ενδεικτικά, το πρώτο δεκαήμερο του 2009 η Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, ομόφωνα (35 δικαστές) με την υπ΄ αριθμ. 3500/2009 απόφασή της, είχε αποκλείσει κάθε προσπάθεια διατήρησης και εξαίρεσης από την κατεδάφιση των αυθαιρέτων «νέας γενιάς» (που χτίστηκαν μετά το νόμο Τρίτση-Ν. 1337/1983, δηλαδή που ανεγέρθηκαν μετά την 31.1.1983) και στα οποία εντάσσονται ως αυθαίρετες κατασκευές και οι ημιυπαίθριοι χώροι.

Η Ολομέλεια ΣτΕ, υπό τον τότε αρχαιότερο αντιπρόεδρό της Μ. Βροντάκη, έκανε δεκτή εισήγηση του συμβούλου Επικρατείας Ν. Ρόζου και έκρινε αντισυνταγματικό το Ν. 3044/2002, που επιχείρησε να εξαιρέσει από τον κανόνα της κατεδάφισης όλα τα αυθαίρετα, πριν και μετά τον Ν. 1337/1983, αλλά και όσα θα χτίζονταν οποτεδήποτε στο μέλλον.

Το 2009 οι σύμβουλοι Επικρατείας δέχτηκαν ότι η τελευταία συνταγματικά ανεκτή εξαίρεση από την κατεδάφιση ήταν για τα κτίσματα που ανεγέρθηκαν μέχρι την 31.1.1983 και συνεπώς κάθε εξαίρεση από την κατεδάφιση αυθαιρέτων κατασκευών που έγιναν μετά την ημερομηνία αυτή, παραβιάζει το άρθρο 24 παράγραφος 2 του Συντάγματος (για το φυσικό και οικιστικό περιβάλλον), καθώς και τις συνταγματικές διατάξεις που κατοχυρώνουν το κράτος δικαίου, την ισότητα και τον σεβασμό στην αξία του ανθρώπου.

Στη συνέχεια, ένα έτος μετά, η Ολομέλεια του ΣτΕ με άλλη, την υπ΄ αριθμ. 3921/2010 απόφασή της, έκρινε και πάλι αντισυνταγματικές και ανίσχυρες τις διατάξεις του N. 3044/2002, που επέτρεψαν να εξαιρούνται από την κατεδάφιση νέα αυθαίρετα, είτε εντός είτε εκτός σχεδίου πόλεως και οικισμών, ακόμα και αν ανεγείρονται σε παραδοσιακούς και ειδικά προστατευόμενους οικισμούς.

Δηλαδή, η Ολομέλεια υπό τον τότε πρόεδρό της Π. Πικραμμένο και υιοθετώντας την εισήγηση της κυρίας Σακελλαροπούλου, έκρινε αντισυνταγματικό τον Ν. 3044/2002 και δέχθηκε ότι η τελευταία συνταγματικά ανεκτή εξαίρεση από την κατεδάφιση αυθαιρέτων έγινε με τον «νόμο Τρίτση» οπότε μπορούσαν να διασώσουν τα αυθαίρετα όσοι τα είχαν δηλώσει. Με την ίδια απόφαση του 2010 κρίθηκε ακόμη από το ΣτΕ ότι ο Ν. 3044/2002 είναι αντίθετος στο άρθρο 24 παράγραφος 2 του Συντάγματος, καθώς με τις διατάξεις του «ανατρέπεται ή επηρεάζεται δυσμενώς ο ορθολογικός οικιστικός σχεδιασμός, αποδυναμώνεται η εφαρμογή των όρων δόμησης και των περιορισμών χρήσης και επέρχεται επιδείνωση των όρων διαβίωσης των κατοίκων».

Τί ζητούν από το ΣτΕ
Στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έχουν προσφύγει κάτοικοι του Αμαρουσίου Αττικής, της Φθιώτιδος, Θεσπρωτίας, κ.λπ. επικαλούμενοι, μεταξύ των άλλων, ότι θίγονται με τον αντισυνταγματικό Ν. 4014/2011 που προβλέπει την διαδικασία νομιμοποίησης των αυθαιρέτων και την επιβολή ειδικού προστίμου υπέρ του «Πράσινου Ταμείου». Ακόμη, ζητούν την ακύρωση των υπουργικών αποφάσεων που καθορίζουν τις διαδικασίες είσπραξης και απόδοσης του ειδικού παραβόλου-προστίμου στο «Πράσινο Ταμείο», προσδιορίζουν τον τρόπο υποβολής των απαραίτητων δικαιολογητικών και εγγράφων, κ.λπ.

Ειδικότερα, οι κάτοικοι υποστηρίζουν ότι ο επίμαχος νόμος παραβιάζει το άρθρο 24 του Συντάγματος για την προστασία του περιβάλλοντος, τις συνταγματικές αρχές της ανάπτυξης του οικιστικού περιβάλλοντος βάσει επιστημονικού σχεδιασμού, την συνταγματική αρχή της ισότητας, την αρχή της διάκρισης των εξουσιών, κ.λπ., όπως επίσης παραβιάζει και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).

Τέλος, η δημοσίευση της απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ αναμένεται μέσα στους επόμενους μήνες.


Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013

ΣτΕ: Αντισυνταγματική η εφεδρεία του πρώτου Μνημονίου

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ολομέλεια του ΣτΕ (Συμβούλιο της Επικρατείας - ανώτατο διοικητικό δικαστήριο) σε διάσκεψη, κεκλεισμένων των θυρών, έκρινε παράνομο το νομοθετικό καθεστώς -Νόμος 4024/2011, υπουργική απόφαση και εγκύκλιο που ακολούθησαν- που έθεσε σε προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα υπαλλήλους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα με σχέση δημοσίου δικαίου. 

Να σημειωθεί ότι η απόφαση που κατά τις πληροφορίες έλαβε η Ολομέλεια του ΣτΕ, δεν «ακουμπά» την εφεδρεία των απασχολούμενων στο Δημόσιο και ευρύτερο Δημόσιο τομέα με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. 

Προσφυγές κατά του μέτρου της εφεδρείας είχαν καταθέσει στο ΣτΕ η ΑΔΕΔΥ και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις υποστηρίζοντας ότι ο Ν. 4024/2011 αλλά και το υπόλοιπο νομοθετικό «πλέγμα» που προβλέπει την πρώτη εφεδρεία, είναι παράνομο και αντίκειται σε διατάξεις  του Συντάγματος, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Πιο συγκεκριμένα, στις προσφυγές τους οι συνδικαλιστικές οργανώσεις έκαναν λόγο για παραβίαση του άρθρου 103 του Συντάγματος που απαγορεύει την παύση των δημοσίων υπαλλήλων, χωρίς να έχει προηγηθεί απόφαση του υπηρεσιακού τους συμβουλίου. 

Ωστόσο, όπως ανέφεραν, με το μέτρο της εφεδρείας που επιβλήθηκε με το πρώτο Μνημόνιο στην ουσία παύονται από τα καθήκοντά τους. 

Η απόφαση της Ολομέλειας 

Στο σημείο αυτό, δηλαδή στο άρθρο 103 του Συντάγματος, εστίασε κατά τις πληροφορίες και η πλειοψηφία της Ολομέλειας του ΣτΕ, που έκρινε αντισυνταγματικό το μέτρο. 

Οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί «είδαν» αντισυνταγματικότητα στο μέτρο, καθώς σύμφωνα με το σκεπτικό τους, πριν την επιβολή της εφεδρείας η κυβέρνηση ή άλλη αρμόδια δημόσια αρχή δεν εξέτασε εάν πλήττεται ή όχι η οργανωτική δομή των δημοσίων υπηρεσιών. 

Επίσης, κατά τις πληροφορίες,  η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι δεν ερευνήθηκε αν δημιουργούνται προβλήματα στην οργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών από την εφεδρεία, αλλά ούτε και το πώς θα καλυφθούν τα κενά που θα δημιουργηθούν από την εφαρμογή του μέτρου. 

Σε ό,τι αφορά τώρα τους απασχολουμένους στο Δημόσιο με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, η Ολομέλεια του ΣτΕ δεν μπήκε στην καν στην ουσία της υπόθεσης, καθώς απέρριψε το σκέλος αυτό των προσφυγών των συνδικαλιστικών οργανώσεων για τυπικούς λόγους. 

Η απόφαση της Ολομέλειας αφορά το καθεστώς εφεδρείας που επιβλήθηκε με το πρώτο Μνημόνιο. Ακολούθησε και δεύτερη εφεδρεία κατ' επιταγήν του δεύτερου Μνημονίου, η οποία αφορά πολύ περισσότερους εργαζόμενους στο Δημόσιο.

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013

Άρ. Πάγος: Καταχρηστική η απόλυση χωρίς τα κριτήρια αρχαιότητας και αποδοτικότητας

Τα κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια της αρχαιότητας, της προυπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη, της ηλικίας, της οικογενειακής κατάστασης, της αποδοτικότητας αλλα και η δυνατότητα εξεύρεσης νέας εργασίας θα πρέπει να συνεκτιμώνται κατα την απόλυση από τον εργοδότη.

Με απόφαση (31/2013) που εξέδωσε το εργατικό τμήμα του Αρείου Πάγου δικαίωσε 52χρονη απολυμένη από επιχείρηση κρίνοντας οτι η καταγγελία της σύμβασής της ήταν καταχρηστική καθώς δεν ελήφθησαν υπόψη τα παραπάνω κριτήρια. Η 52χρονη στην προσφυγή της υποστήριζε οτι η απόλυσή της είναι καταχρηστική καθώς με βάση αντικειμενικά υπηρεσιακά κριτήρια θα έπρεπε να απολυθούν συνάδελφοί της με μικρότερη ηλικία και προυπηρεσία καθώ ςκαι λιγότερα οικογενειακά βάρη.


Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2012

Άρειος Πάγος: Δεκτό το αίτημα Στουρνάρα για το τέλος ακινήτων

Δεκτό έγινε από τον Άρειο Πάγο το αίτημα του υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα, σχετικά με την είσπραξη του τέλους ακινήτων μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Με την απόφαση αυτή αναστέλλεται η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που απαγόρευσε στη ΔΕΗ να εισπράττει το ειδικό τέλος ακινήτων. Το τέλος θα εισπράττεται κανονικά μέχρι τις 22 Μαρτίου του 2013. Σε κάθε περίπτωση, η ΔΕΗ διαβεβαιώνει ότι δεν κόβει το ρεύμα σε όσους δεν έχουν πληρώσει το «χαράτσι».




















Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2012

Η απορριπτική απόφαση του ΑΠ στην αίτηση του Υπουργείου Οικονομικών και της ΔΕΗ για το χαράτσι

Για λόγους αοριστίας απέρριψε ο πρόεδρος υπηρεσίας του Αρείου Πάγου, Γερ. Φουρλάνος το αίτημα για την έκδοση προσωρινής διαταγής, με την οποία θα αναστελόταν η εκτέλεση της απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθήνας, που έκρινε παράνομη την είσπραξη του τέλους ακινήτων, μέσω της ΔΕΗ.
Ο κ. Φουρλάνος εξέτασε δύο αιτήματα, που είχαν υποβάλλει το υπουργείο Οικονομικών και η ΔΕΗ, επικαλούμενοι κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης από την εκτέλεση της απόφασης του Πρωτοδικείου.
Με τις αντίστοιχες απορριπτικές αποφάσεις του, ο ανώτατος δικαστής έκρινε ότι οι ισχυρισμοί των αιτούντων είναι αόριστοι, καθώς δεν προσδιορίζεται ούτε το είδος και η έκταση της βλάβης, ούτε με ποιον τρόπο προκαλείται αυτή.
 

Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2012

Μήνυση του ΙΝΚΑ κατά του υπουργού Οικονομικών για επιβουλή της δημόσιας τάξης και μη συμμόρφωση σε δικαστική απόφαση

Μήνυση κατά του υπουργού Οικονομικών, κ. Ι. Στουρνάρα κατέθεσε ο Πρόεδρος της Γενικής Ομοσπονδίας Καταναλωτών Ελλάδος (ΙΝ.ΚΑ.), κ. Γ. Λεχουρίτης για την παρέμβασή του στο ζήτημα της είσπραξης του τέλους ακινήτων, παρά την έκδοση της προσωρινά εκτελεστής δικαστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία χαρακτηρίζεται παράνομη η συγκεκριμένη πρακτική.

Ο Πρόεδρος του ΙΝ.ΚΑ., στο κείμενο της μήνυσης, κατηγορεί τον υπουργό Οικονομικών για τέλεση των αδικημάτων, τα οποία προβλέπονται στα άρθρα 184 και 232Α ΠΚ. Τέλος, το ΙΝ.ΚΑ., σε σχετική ανακοίνωσή του, επισημαίνει ότι «οι δικαστικές αποφάσεις πρέπει να εφαρμόζονται. Ο κ. Στουρνάρας και οι σύμβουλοί του είναι υποχρεωμένοι να λειτουργούν μέσα στη δημοκρατία, στο Σύνταγμα, τους νόμους και τις δικαστικές αποφάσεις».

Αίτηση αναστολής κατά της απόφασης για το τέλος ακινήτων

Αναστολή της απόφασης του Πρωτοδικείου, με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική και παράνομη η είσπραξη του τέλους ακινήτων μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, ζητά, με αίτηση που κατάθεσε στον Άρειο Πάγο, το Ελληνικό Δημόσιο. Η αίτηση θα συζητηθεί την προσεχή Δευτέρα.

Το Δημόσιο, που εκπροσωπείται από τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, ζητάει προσωρινά την αναστολή της επίμαχης πρωτόδικης απόφασης μέχρι οι Αρεοπαγίτες να εκδώσουν απόφαση επί της αίτησης αναίρεσης που επίσης έχει καταθέσει το υπουργείο.

Στην αίτηση αναστολής υποστηρίζεται ότι «η εκτέλεση της πρωτόδικης απόφασης θα επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη στο έννομα συμφέροντα του ελληνικού Δημοσίου», καθώς «θα υπάρξει απόλυτη αδυναμία να βεβαιωθεί και να εισπραχθεί το υπόλοιπο ειδικό τέλος ακινήτων για το 2012, παρά το ότι λόγοι δημόσιου συμφέροντος το επιβάλλουν».

Σύμφωνα με το Δημόσιο, αυτή όμως η αδυναμία είσπραξης έχει ως συνέπεια, να υπάρξει:

1) απώλεια δημόσιων εσόδων πάνω από 1.000.000.000 ευρώ,
2) ελλειμματικός προϋπολογισμός και
3) αδυναμία εκπλήρωσης των δημοσίου συμφέροντος σκοπών του ελληνικού κράτους.

Επισημαίνει πως η βλάβη αυτή ανάγεται στο ότι η εξεύρεση ισοδύναμου χρηματικού ποσού προς το μη εισπραχθέν ποσό του ειδικού τέλους ακινήτων (1 τρισ. ευρώ) από άλλες πηγές με πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα «είναι πάρα πολύ δύσκολο έως αδύνατο».

Η ημερομηνία συζήτησης στον Άρειο Πάγο της αίτησης αναίρεσης του Δημοσίου κατά της ίδιας πρωτόδικης απόφασης δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί.

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2012

Αίτηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης για το χαράτσι στα ακίνητα από το Δημόσιο

Στη λήψη όλων των νομικών μέτρων για την ακύρωση της απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας [Link] αποφάσισε να προχωρήσει το Δημόσιο, σε κοινή σύσκεψη της ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών και της ΔΕΗ.
Μετά την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία κρίθηκε ως αντισυνταγματική η είσπραξη του τέλους ακινήτων (ΕΕΤΗΔΕ) μέσω των λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος και επέβαλε στη ΔΕΗ τη διακοπή της είσπραξης του τέλους, η τελευταία ενημέρωσε τα καταστήματά της, ότι μπορούν να δέχονται την πληρωμή των λογαριασμών χωρίς το τέλος ακινήτων.
Συγκεκριμένα, το Δημόσιο θα προχωρήσει στην κατάθεση αίτησης αναστολής εκτέλεσης της απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου για το τέλος ακινήτων, προκειμένου να μην ισχύσει προσωρινά η εκδοθείσα απόφαση και να συνεχίσει το Δημόσιο να έχει τη δυνατότητα να εισπράττει το ειδικό τέλος, μέχρι να κριθεί η υπόθεση από το Εφετείο Αθηνών.

Πηγή: http://www.lawnet.gr/

Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2012

Η αιτιολογία και ολόκληρο το κείμενο της υπ' αριθμ. 1101/2012 απόφασης του ΠολΠρΑθηνών, με την οποία κρίθηκε παράνομη η επιβολή του τέλους ηλεκτροδότησης μέσω της ΔΕΗ

Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών (Τμ.Εκούσιας Δικαιοδοσίας) εξέδωσε την υπ. αριθμ. 1101/2012 απόφαση, η οποία υποχρεώνει τη ΔΕΗ Α.Ε. να μη διακόπτει την παροχή ρεύματος στους καταναλωτές, οι οποίοι δεν καταβάλλουν το επιβληθέν με το N. 4021/2011 τέλος ηλεκτροδότησης, να δέχεται την καταβολή του αντιτίμου των λογαριασμών, αφαιρουμένου του αναγραφόμενου ποσού του τέλους και να μην ενσωματώνει αυτό στους νέους λογαριασμούς.

Ειδικότερα, η υπόθεση έφτασε ενώπιον της δικαιοσύνης μετά την άσκηση αγωγής εκ μέρους των καταναλωτικών σωματείων ΙΝΚΑ / ΓΟΚΕ, ΙΝΚΑ Κρήτης, της Ένωσης Καταναλωτών Αιτωλοακαρνανίας, του συλλόγου για τα Δικαιώματα του Καταναλωτή και του Πολίτη (ΔΙ.ΚΑ.Π) και της Ένωσης Καταναλωτών Ελλάδας. Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται προς τους καταναλωτές αντίκεινται στο Σύνταγμα και στο Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο και ζητούν να βεβαιωθεί δικαστικά ο παράνομος και αντικαταναλωτικός χαρακτήρας του εν λόγω μέτρου και να απαγορευθεί ή να ρυθμιστεί με τρόπο που να μη θίγει το συμφέρον των καταναλωτών.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι με τη διάταξη του άρθρου 53 του ν. 4021/2011 επιβάλλεται ειδικό τέλος υπέρ του Δημοσίου στις ηλεκτροδοτούμενες επιφάνειες ακινήτων, το οποίο, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην αιτιολογική έκθεση του νόμου, υπαγορεύεται από επιτακτικούς λόγους εθνικού συμφέροντος, οι οποίοι συνίστανται στην άμεση μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Καθίσταται σαφές ότι το επίδικο τέλος δεν συνιστά ανταποδοτικό τέλος αλλά φόρο, κατά την έννοια του άρθρου 78 του Συντάγματος ενώ η ΔΕΗ Α.Ε. δεν ασκεί δημόσια εξουσία αλλά ουσιαστικά εισπράττει το τέλος ηλεκτροδότησης. Επίσης, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι τα κριτήρια, τα οποία έχει θεσπίσει το κράτος, ήτοι το εμβαδόν του ακινήτου, η παλαιότητα αυτού και η τιμή ζώνης δεν είναι εναρμονισμένα με την αρχή της καθολικότητας και της ισότητας του φόρου καθώς δε λαμβάνονται υπ’ όψη έτερα αντικειμενικά αλλά και υποκειμενικά κριτήρια, από τα οποία θα προέκυπτε με μεγαλύτερη σαφήνεια η φοροδοτική ικανότητα του κυρίου του ακινήτου.

Υπογραμμίζεται ότι, με βάση τα ανωτέρω, όλως ενδεικτικώς, στοιχεία ή ρυθμίσεις του άρθρου 53 ν. 4021/2011 αντίκεινται στις διατάξεις των παρ. 1 και 5 του άρθρου 4 του Συντάγματος, ενώ περαιτέρω, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η επιβολή του «έκτακτου τέλους» βρίσκεται σε αντίθεση και με το άρθρο 78 παρ.1 του Συντάγματος. Όπως σημειώνει, η επιβολή φόρων στους πολίτες πρέπει να βασίζεται στην αρχή της αναλογικής ισότητας και στη φοροδοτική ισότητα, η οποία θέτει ένα όριο κατά τη θεσμοθέτηση φορολογικών επιβαρύνσεων ενώ θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη και οι σοβαρές οικονομικές απώλειες που έχουν υποστεί οι Έλληνες πολίτες στα εισοδήματά τους με τα φορολογικά μέτρα των τελευταίων ετών.

Επιπλέον, στο κείμενο της απόφασης τονίζεται ότι η Πολιτεία δεν προέβλεψε απαλλαγή ούτε καν της πρώτης κατοικίας, η οποία αποτελεί αναγκαίο στοιχείο για την αξιοπρεπή διαβίωση του ανθρώπου (άρθρ. 2 παρ.1 Σ.) και για την προστασία της οικογένειας (άρθρ.21 Σ.). Σημειώνεται, ακόμα, ότι η επιβολή της επίδικης φορολογικής επιβάρυνσης δε συνιστά ανεκτό περιορισμό της ιδιοκτησίας των βαρυνομένων με αυτή προσώπων, σύμφωνα με το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ.

Αναφορικά δε, με τη διακοπή παροχής ρεύματος στους πολίτες, οι οποίοι αρνούνται να καταβάλουν το τέλος, το Δικαστήριο κρίνει ότι συνιστά συνταγματικώς ανεπίτρεπτη επέμβαση του νομοθέτη στη συμβατική σχέση του καταναλωτή και του προμηθευτή ηλεκτρικού ρεύματος ενώ επιπρόσθετα, συνεπάγεται στέρηση κοινωνικού αγαθού ζωτικής σημασίας.

Το Δικαστήριο, ενόψει των ανωτέρω, έκανε δεκτή την αγωγή και με την προσωρινώς εκτελεστή απόφασή [PDF] του, υποχρεώνει την εναγομένη να μη διακόπτει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στους καταναλωτές, οι οποίοι δεν καταβάλουν το τέλος, να δέχεται την πληρωμή λογαριασμών χωρίς το ποσό του τέλους και τέλος, να μην το υπολογίζει στους νέους λογαριασμούς.
 

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012

Παράνομη η είσπραξη του τέλους ακινήτων μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ

Παράνομη έκρινε το Πολυμελές Πρωτοδικείο την είσπραξη του λεγόμενου «χαρατσιού» μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.

Το δικαστήριο έκανε δεκτή συλλογική αγωγή που κατέθεσαν οργανώσεις και ομοσπονδίες καταναλωτών κατά του μέτρου της είσπραξης του τέλους ακινήτων μέσω της ΔΕΗ. Σύμφωνα με πληροφορίες, η απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο είναι προσωρινά εκτελεστή, γεγονός που σημαίνει ότι η ΔΕΗ πρέπει να σταματήσει να εισπράττει το χαράτσι ακόμη και αν ασκήσει έφεση κατά της απόφασης μέχρι να κριθεί εκ νέου το θέμα από τη δικαιοσύνη.
 

Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Ολομέλεια ΣτΕ: Συνταγματικό το Μνημόνιο για τις περικοπές αποδοχών και συνταξιοδοτικών παροχών

Δημοσιεύθηκε η απόφαση 1283/2012 της Ολομέλειας του ΣτΕ, σύμφωνα με την οποία κρίθηκαν συνταγματικοί οι όροι του Μνημονίου, που αφορούν περικοπή συνταξιοδοτικών παροχών και τη μείωση επιδομάτων των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα.
Δημοσιεύθηκε το πλήρες κείμενο της υπ’αριθ.1283/2012 απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ, σύμφωνα με την οποία κρίθηκαν συνταγματικοί οι όροι του Μνημονίου, που αφορούν αφενός μεν την περικοπή των συνταξιοδοτικών παροχών και αποδοχών, αφετέρου δε τη θέσπιση ποσοστού μείωσης των επιδομάτων των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα και ενιαίων επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα και αδείας για όλους τους άνω των 60 ετών συνταξιούχους.
Συγκεκριμένα, το ΣτΕ έκρινε επί της αιτήσεως αναίρεσης του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας και άλλων αιτούντων, με αίτημα την ακύρωση των υπουργικών αποφάσεων που αναφέρονται σε αυτήν, και οι οποίες εκδόθηκαν κατ’ εφαρμογή των διατάξεων των ν. 3833/2010 και 3845/2010. Σημειώνεται ότι με τον τελευταίο νόμο ελήφθησαν μέτρα «για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη-μέλη της Ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο».
Σύμφωνα με την ως άνω απόφαση του ΣτΕ, Το Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής και το Μνημόνιο Συνεννόησης δεν αποτελούν διεθνή συμφωνία, ως εκ τούτου δεν απαιτείτο η αυξημένη πλειοψηφία που προβλέπεται  από το Σύνταγμα για επικύρωση διεθνών συμβάσεων. Επιπλέον κατά την πλειοψηφία της Ολομέλειας του  ΣτΕ, οι περικοπές των μισθών και των συντάξεων δεν αντίκεινται στο άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου και στην αρχή της αναλογικότητας, δεδομένου ότι κρίνονται υπό το πρίσμα των έκτακτων δυσμενών οικονομικών συνθηκών τις οποίες αντιμετωπίζει η χώρα.
Τέλος, τα μέτρα που ελήφθησαν κατ’εφαρμογή του Μνημονίου δεν συνιστούν στέρηση της περιουσίας, αλλά περιορισμό αυτής, και μάλιστα για λόγους υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, επομένως δεν αντίκεινται στο Σύνταγμα.