Τετάρτη 20 Μαρτίου 2013

Απόφαση ΣτΕ: Αντισυνταγματική η δέσμευση λογαριασμών και θυρίδων από το ΣΔΟΕ


Αντισυνταγματική έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας τη νομοθετική ρύθμιση , με την οποία προβλέπεται η δέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών και θυρίδων όσων ελέγχονται για εκτεταμένη φοροδιαφυγή.

Ειδικότερα, το Δ' Τμήμα του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου (πρόεδρος ο αντιπρόεδρος Σωτ. Ρίζος και εισηγητής η πάρεδρος Ουρανία Νικολαράκου), με την υπ' αριθμ. 1032/2013 απόφασή του, έκρινε ότι είναι αντίθετη με τα άρθρα 5 (δικαίωμα συμμετοχής στην οικονομική ζωή της χώρας), 17 (προστασία της ιδιοκτησίας) και 25 (αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου) του Συντάγματος καθώς και με το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ (προστασία της περιουσίας) η διάταξη του άρθρου 30 παρ. 5 περ. ε' του Ν. 3296/2004, με την οποία προβλέπεται δεσμεύση τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων σε περιπτώσεις οικονομικού εγκλήματος και μεγάλης έκτασης φοροδιαφυγής και λαθρεμπορίας.

Σύμφωνα με τη δικαστική κρίση, με την επίμαχη διάταξη αφενός, επιδιώκεται η εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος αφετέρου, περιορίζονται σημαντικά τα περιουσιακά δικαιώματα και η οικονομική και επαγγελματική ελευθερία των φορολογουμένων. Συνεπώς, εφόσον δεν τηρείται η αρχή της αναλογικότητας, ο σκοπός του μετρού δεν αρκεί για να δικαιολογήσει τη νομοθετική ρύθμιση.

Τέλος, σημειώνεται ότι λόγω της αντισυνταγματικότητας, το όλο ζήτημα παραπέμφθηκε για οριστική κρίση στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

Άρειος Πάγος: Η απόπειρα αυτοκτονίας λόγω πιέσεων του εργοδότη θεωρείται εργατικό ατύχημα

Η απόπειρα αυτοκτονίας αποτελεί εργατικό ατύχημα εφόσον είναι αποτέλεσμα συνεχούς πίεσης του εργοδότη για πρόσθετη εργασία, έκρινε ο Άρειος Πάγος, ο οποίος επιδίκασε αποζημίωση 60.000 ευρώ σε εργαζόμενη, και επιπλέον ακύρωσε την απόλυσή της.

Ο Άρειος Πάγος εξέτασε την περίπτωση 50χρονης εργάτριας, η οποία αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει έπειτα από τις πιέσεις των εργοδοτών της να αναλάβει ως πρόσθετη εργασία τα καθήκοντα καθαρίστριας.

Ειδικότερα, η εργαζόμενη προσλήφθηκε το 1993 σε επιχείρηση αλλαντοποιίας στη Βόρεια Ελλάδα. Τον Απρίλιο του 2008, της ζητήθηκε να αναλάβει τον καθαρισμό των χώρων μιας άλλης επιχείρησης του ιδίου ομίλου, μέχρι να προσληφθεί καθαρίστρια.

Η εργαζομένη αρνήθηκε την παράλληλη απασχόληση, ωστόσο οι εργοδότες συνέχισαν να την πιέζουν, την εξύβρισαν και την απείλησαν με απόλυση.

Έπειτα από μια επεισοδιακή συνάντησή της με το νομικό εκπρόσωπο της επιχείρησης, η εργαζομένη πήγε στην κουζίνα, πήρε ένα μαχαίρι και έκοψε τις φλέβες στο αριστερό της χέρι. Μεταφέρθηκε στη συνέχεια στο νοσοκομείο, και έλαβε δίμηνη αναρρωτική άδεια.

Τρεις μήνες μετά την επιστροφή της στην εταιρεία τον Αύγουστο του 2008, οι εργοδότες κατήγγειλαν την εργασιακή της σύμβαση.

Ο Άρειος Πάγος επικύρωσε εφετειακή απόφαση, η οποία είχε δεχθεί ότι οι συνθήκες εργασίας ήταν εκτάκτως δυσχερείς και ασυνήθιστες και είχαν προκαλέσει υπέρμετρη καταπόνηση του οργανισμού αυτής.

Τόσο το Εφετείο όσο και ο Άρειος Πάγος έκριναν ότι το ατύχημα, ανεξάρτητα αν οφειλόταν σε εκούσια πράξη της εργαζόμενης ή όχι, αποτελεί εργατικό ατύχημα.

Το δικαστήριο όχι μόνο επιδίκασε αποζημίωση, αλλά επιπλέον έκρινε καταχρηστική και άκυρη την απόλυση της εργαζόμενης. καθώς έγινε από λόγους εκδίκησης.

Πηγή: http://www.tanea.gr/news/greece/law/article/5005730/areios-pagos-h-apopeira-aytoktonias-logw-piesewn-toy-ergodoth-thewreitai-ergatiko-atyxhma/

Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013

ΣτΕ: Αντισυνταγματική η εφεδρεία του πρώτου Μνημονίου

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ολομέλεια του ΣτΕ (Συμβούλιο της Επικρατείας - ανώτατο διοικητικό δικαστήριο) σε διάσκεψη, κεκλεισμένων των θυρών, έκρινε παράνομο το νομοθετικό καθεστώς -Νόμος 4024/2011, υπουργική απόφαση και εγκύκλιο που ακολούθησαν- που έθεσε σε προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα υπαλλήλους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα με σχέση δημοσίου δικαίου. 

Να σημειωθεί ότι η απόφαση που κατά τις πληροφορίες έλαβε η Ολομέλεια του ΣτΕ, δεν «ακουμπά» την εφεδρεία των απασχολούμενων στο Δημόσιο και ευρύτερο Δημόσιο τομέα με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. 

Προσφυγές κατά του μέτρου της εφεδρείας είχαν καταθέσει στο ΣτΕ η ΑΔΕΔΥ και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις υποστηρίζοντας ότι ο Ν. 4024/2011 αλλά και το υπόλοιπο νομοθετικό «πλέγμα» που προβλέπει την πρώτη εφεδρεία, είναι παράνομο και αντίκειται σε διατάξεις  του Συντάγματος, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Πιο συγκεκριμένα, στις προσφυγές τους οι συνδικαλιστικές οργανώσεις έκαναν λόγο για παραβίαση του άρθρου 103 του Συντάγματος που απαγορεύει την παύση των δημοσίων υπαλλήλων, χωρίς να έχει προηγηθεί απόφαση του υπηρεσιακού τους συμβουλίου. 

Ωστόσο, όπως ανέφεραν, με το μέτρο της εφεδρείας που επιβλήθηκε με το πρώτο Μνημόνιο στην ουσία παύονται από τα καθήκοντά τους. 

Η απόφαση της Ολομέλειας 

Στο σημείο αυτό, δηλαδή στο άρθρο 103 του Συντάγματος, εστίασε κατά τις πληροφορίες και η πλειοψηφία της Ολομέλειας του ΣτΕ, που έκρινε αντισυνταγματικό το μέτρο. 

Οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί «είδαν» αντισυνταγματικότητα στο μέτρο, καθώς σύμφωνα με το σκεπτικό τους, πριν την επιβολή της εφεδρείας η κυβέρνηση ή άλλη αρμόδια δημόσια αρχή δεν εξέτασε εάν πλήττεται ή όχι η οργανωτική δομή των δημοσίων υπηρεσιών. 

Επίσης, κατά τις πληροφορίες,  η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι δεν ερευνήθηκε αν δημιουργούνται προβλήματα στην οργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών από την εφεδρεία, αλλά ούτε και το πώς θα καλυφθούν τα κενά που θα δημιουργηθούν από την εφαρμογή του μέτρου. 

Σε ό,τι αφορά τώρα τους απασχολουμένους στο Δημόσιο με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, η Ολομέλεια του ΣτΕ δεν μπήκε στην καν στην ουσία της υπόθεσης, καθώς απέρριψε το σκέλος αυτό των προσφυγών των συνδικαλιστικών οργανώσεων για τυπικούς λόγους. 

Η απόφαση της Ολομέλειας αφορά το καθεστώς εφεδρείας που επιβλήθηκε με το πρώτο Μνημόνιο. Ακολούθησε και δεύτερη εφεδρεία κατ' επιταγήν του δεύτερου Μνημονίου, η οποία αφορά πολύ περισσότερους εργαζόμενους στο Δημόσιο.

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013

Άρ. Πάγος: Καταχρηστική η απόλυση χωρίς τα κριτήρια αρχαιότητας και αποδοτικότητας

Τα κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια της αρχαιότητας, της προυπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη, της ηλικίας, της οικογενειακής κατάστασης, της αποδοτικότητας αλλα και η δυνατότητα εξεύρεσης νέας εργασίας θα πρέπει να συνεκτιμώνται κατα την απόλυση από τον εργοδότη.

Με απόφαση (31/2013) που εξέδωσε το εργατικό τμήμα του Αρείου Πάγου δικαίωσε 52χρονη απολυμένη από επιχείρηση κρίνοντας οτι η καταγγελία της σύμβασής της ήταν καταχρηστική καθώς δεν ελήφθησαν υπόψη τα παραπάνω κριτήρια. Η 52χρονη στην προσφυγή της υποστήριζε οτι η απόλυσή της είναι καταχρηστική καθώς με βάση αντικειμενικά υπηρεσιακά κριτήρια θα έπρεπε να απολυθούν συνάδελφοί της με μικρότερη ηλικία και προυπηρεσία καθώ ςκαι λιγότερα οικογενειακά βάρη.